بایگانی

بایگانی سپتامبر

The Walking Dead سریال جدید فرانک دارابونت

فرانک دارابونت در طول زندگی هنری‌اش فیلم‌های کمی ساخته، اما آثارش همواره مورد توجه تماشاگران و منتقدان بوده‌اند. The Shawshank Redemption به حق در فهرست ۲۵۰ فیلم برتر imdb شماره یک است. Green Mile، Majestic, Mist هر کدام از بهترین فیلم‌های ساخته شده بوده‌اند که در کنار وجه سینمایی و سرگرمی، به لحاظ معنایی نیز حرف‌ها برای گفتن داشته‌اند.

حالا آقای دارابونت نویسندگی و کارگردانی سریالی به نام The Walking Dead را آغاز کرده که از ماه آینده پخشش شروع می‌شود. داستان سریال درباره یک افسر پلیس است که در جریان یک ماموریت مجروح شده و به کما می‌رود. وقتی دوباره به هوش می‌آید متوجه می‌شود که آدم‌های دنیای اطرافش به زامبی‌هایی وحشتناک تبدیل شده‌اند. اینجاست که سفر این پلیس برای یافتن خانواده‌اش و همچنین رهبری‌اش بر گروهی از معدود افراد سالم در دنیای زامبی‌ها آغاز می‌شود.

The-Walking-Dead

یک سریال بر اساس کمیک بوک

در چند سال اخیر اقبال مردم به نسخه‌های سینمایی کمیک بوک‌ها بیشتر شده است. این چیزی است که در پی موفقیت اسپایدرمن، بتمن، Iron Man، هالک، چهار شگفت انگیز و … به دست آمده. سریال The Walking Dead هم بر اساس کمیک بوک‌هایی به همین نام ساخته شده است.

یک خوبی ایجاد سریال بر اساس کمیک بوک‌ها این است که به دلیل ماهیت اپیزودیک کمیک‌ بوک‌ها، نوشتن داستان هر قسمت به نسبت سریال‌های معمولی خیلی راحت تر است. از طرفی نسخه تلویزیونی آثار کمیک بوکی می‌تواند حتی مرزهای تخیل در داستان اصلی کمیک بوک را هم بشکند و به بیننده تجربه‌ای منحصر به فرد ارائه کند.

با توجه به آنچه در تبلیغات سریال دیدم و همینطور سابقه دارابونت به نظر می‌رسد با سریال خوبی روبرو باشیم. پس از پخش پایلوت سریال باز هم درباره‌اش خواهم نوشت.

دسته هاسرگرمی برچسب ها:

فست فودهای وبلاگستان و نگاهی به جریان توزیع محتوا

۱۷ شهریور ۱۳۸۹ ۶ دیدگاه

نوشته قبلی‌ام درباره تولید محتوا در وبلاگستان واکنش‌های مختلفی داشت. در اون نوشته گفتم:

وبلاگ‌های مینیمال یا وبلاگ‌نویس‌های مینیمال ذاتاً بد نیستند اما ذائقه مصرف کنندگان محتوای فارسی رو به شکل بدی تغییر دادند، درست مثل فست فودها.

خب بیایید کمی درباره فست فودهای وبلاگستان حرف بزنیم. اما قبل از شروع اشاره کوتاهی داشته باشم به توزیع محتوا در وبلاگستان که در کوتاه مدت می‌تونه تاثیر مثبتی در رشد تولید محتوا داشته باشه.1hxz

چند سال قبل، وقتی هنوز سایت‌های به اشتراک گذاری لینک و مفاهیم مثل like و share وجود نداشتند، وبلاگ‌ها از طریق تشکیل حلقه‌های وبلاگی و لینک دادن به هم به دیده شدن و خوانده شدن هم کمک می‌کردند. اون زمان هنوز تعداد وبلاگ‌ها خیلی زیاد نبود. وقتی تعداد وبلاگ‌ها زیاد شد، تعداد محتوای ایجاد شده در روز هم زیاد شد. بعد شروع کردیم به مشترک شدن feed وبلاگ‌ها. اینکه می‌خواستیم هیچ مطلبی رو از دست ندیم نتیجه عکس داد و منجر به سطحی خوانی مطالب شد! در حالی که ما هر روز باید تعداد زیادی مطلب rss ای رو مرور می‌کردیم و دنبال راهی بودیم که بهترین‌هاش رو یک جا ببینیم، سایت‌های اشتراک گذاری لینک مثل بالاترین ظهور کردند. گرچه چند سایت مشابه بالاترین به وجود آمدند اما واقعیت این است که هیچ کدام  به موقعیت و گستردگی کاربری و کاربردی بالاترین نرسیدند.

یک مقایسه ساده

یک پزشک و مملکته داریم، هر دو وبلاگ‌های مشهوری هستند. نگاهی داشته باشیم به وضعیت توزیع محتوای این دو وبلاگ. برای بعضی از آمارهای اینجا از لایک خور استفاده کردم. یک پزشک اخیراً ۵ ساله شده، در این ۵ سال بیش از ۲۱۰۰ مطلب در یک پزشک منتشر شده، مملکته تقریباً ۶۰۰ مطلب دارد. مجموع کلمات تمام ۶۰۰ مطلب نوشته شده در مملکته شاید به اندازه چند تا پست یک پزشک هم نباشد اما همین ۶۰۰ مطلب در طول کمتر از یک سال بیش از ۱۱۵ هزار لایک خورده اند، یک پزشک اما برای بیش از ۲۰۰۰ نوشته‌ای که در طول ۵ سال نوشته است کمی بیش از ۳۱ هزار لایک داشته (البته در طول مدت شمارش لایک توسط لایک خور). در خصوص Share هم گمان می‌کنم اوضاع به همین ترتیب باشد.

جدول قو لایک خور که نمایش دهنده نسبت لایک به پست است به تنهایی گویاست: یک پزشک در رده ۲۵ ام قرار دارد، خودتان می‌توانید بررسی کنید که از ۲۴ وبلاگ اول این جدول چند تا در سبک مینیمال هستند.

نتیجه؟ مینیمال یک خطی که برای خواندن و فهمیدنش به وقت و انرژی و مغز زیادی نیاز نیست، مشتری بیشتری نسبت به نوشته طولانی مثل این دارد.

راه حل چیست؟

سلمان در نوشته‌ای به درستی از غول‌ها و بچه غول‌ها یاد کرده، برای حمایت از بچه‌های Old School باید به سراغ سایت‌های اشتراک لینک رفت. در واقع چیزی که به تولید محتوا کمک زیادی می‌کند توزیع مناسب محتوای خوب است. فکر می‌کنید وبلاگ‌نویسی که برای هر نوشته‌اش زمان زیادی صرف می‌کند اما بازدید کننده و بازخورد مناسب دریافت نمی‌کند تا چه زمانی می‌تواند به تولید محتوا به این شکل ادامه دهد؟ 

این روزها سایت دیگ نسخه جدیدی را معرفی کرده است. یکی از ویژگی‌های این نسخه جدید My News است، جایی که کاربران دیگ می‌توانند مشترک منابع خبری مختلف (اعم از سایت‌های خبری، وبلاگ‌ها و حتی اشخاص) شوند و یک view‌ سفارشی از محتوای مورد علاقه خود داشته باشند. تصور کنید یک وبلاگ ساده که تازه هم کارش را شروع کرده و مطالب خوبی دارد چقدر سریع می‌تواند در این فضا شناخته شود. به نظرم وقت آن رسیده که به شبکه‌های اجتماعی و سایت‌های اشتراک لینک با دیدی فراتر از دید سرگرمی یا مسائل سیاسی نگاه کنیم.

دوباره حلقه‌های وبلاگی (نه با دید مافیایی) ایجاد کنیم و تولید کننده‌های محتوای خوب را به هر شکلی که می‌توانیم حمایت کنیم، سایت‌های اشتراک لینک با ایده‌های جدید ایجاد کنیم. این تنها راه برای احیاء قلب نیمه جان وبلاگستان است.

دسته هافناوری اطلاعات, وب, وب 2 برچسب ها: