آرایه

اینفوگرافیک جالبی می‌دیدم درباره هزینه تکنولوژی که چطور از گوشی‌های همراه ۴۰۰۰ دلاری در ۱۹۸۳ به آیفون ۵۰۰ دلاری امروز رسیدیم. گرچه اطلاعات این اینفوگرافیک نرم‌افزاری نبود، اما در حوزه نرم‌افزار هم شرایط مشابهی وجود دارد. ما از نرم‌افزارهایی گران قیمت با ویژگی‌های محدود، به App های iOS و Android چند دلاری رسیده‌ایم. البته هنوز در حوزه نرم‌افزارهای سازمانی، هزینه لایسنس‌های تجاری بالاست، اما برای عموم مردم، نسخه‌هایی متناسب با نیاز آن‌ها و با قیمت مناسب در دسترس است.

در ایران اما اوضاع صنعت نرم‌افزار (اگر بشود اسمش را گذاشت صنعت) متفاوت است. اگر بازار خراب کن‌ها را کنار بگذاریم، ماهیت خاص بازار نرم‌افزار ایران و همین‌طور توقعات مشتریان این بازار، میزان تاثیرپذیری قیمت‌های نرم‌افزار از تحولات ارز و طلا را مشخص می‌کند.

به طور کلی در بحران‌ها و تلاتم بازارهای جهانی، این عوامل بر قیمت نرم‌افزار تاثیرگذارند:

هزینه نیروی انسانی

مسلماً هر تغییری که به افزایش یا کاهش هزینه زندگی منجر شود، بر هزینه نیروی انسانی به عنوان مهمترین سرمایه شرکت‌های نرم‌افزاری تاثیر می‌گذارد.

هزینه‌های جاری و هزینه‌های تولیدی

در این دسته هزینه‌ها، موارد مختلفی از هزینه محل کار تا هزینه خرید تجهیزات و لوازم مورد نیاز برای تولید نرم‌افزار قرار می‌گیرند. هزینه‌هایی که در کشور ما به دلیل وابسته بودن به قیمت ارز، با نوسان قیمت‌ها به راحتی کم و زیاد می‌شوند.

هزینه لایسنس‌های تجاری

گرچه این مورد کمتر در ایران مشکل‌ساز است، اما به هر حال هزینه‌هایی که صرف لایسنس تجاری نرم‌افزارها یا سخت‌افزارهای خاص می‌شوند، بر قیمت تمام شده نرم‌افزار تاثیرگذار هستند.

هزینه پشتیبانی

مشتریان ایرانی عادت کرده‌اند (یا شاید عادتشان دادیم) که نرم‌افزار را کالایی با ضمانت مادام العمر و با خدمات پس از فروش و پشتیبانی دائم و رایگان ببینند، اما در واقعیت هزینه‌هایی که صرف پشتیبانی نرم‌افزارها می‌شود، برای شرکت‌های نرم‌افزاری مهمتر هستند چرا که در صورت تولید پکیج‌های نرم‌افزاری خوب، هزینه پشتیبانی کمتر و درآمد ناشی از قراردادهای پشتیبانی سود بیشتری برای آن‌ها دارد.

در این شرایط و علیرغم افزایش هزینه‌ها، به دلیل عدم اشراف مخاطبان صنعت نرم‌افزار بر پروسه تولید و عرضه محصولات نرم‌افزار، قیمت‌ها پیوسته ثابت می‌مانند و گاه به دلیل شرایط رقابت بازار کمتر می‌شوند!

اگر به هر دلیلی دلمان برای آن شرکت تولیدکننده نرم‌افزار خارجی که سی دی نرم‌افزارش و ده‌ها نرم‌افزار دیگر را ۱۰۰۰ تومان می‌خریم نمی‌سوزد، به فکر آن شرکت نرم‌افزاری داخلی باشیم که سکه یک میلیونی، will code for food اش خواهد کرد.