حالا آقای دارابونت نویسندگی و کارگردانی سریالی به نام The Walking Dead را آغاز کرده که از ماه آینده پخشش شروع می‌شود. داستان سریال درباره یک افسر پلیس است که در جریان یک ماموریت مجروح شده و به کما می‌رود. وقتی دوباره به هوش می‌آید متوجه می‌شود که آدم‌های دنیای اطرافش به زامبی‌هایی وحشتناک تبدیل شده‌اند. اینجاست که سفر این پلیس برای یافتن خانواده‌اش و همچنین رهبری‌اش بر گروهی از معدود افراد سالم در دنیای زامبی‌ها آغاز می‌شود.

یک سریال بر اساس کمیک بوک

در چند سال اخیر اقبال مردم به نسخه‌های سینمایی کمیک بوک‌ها بیشتر شده است. این چیزی است که در پی موفقیت اسپایدرمن، بتمن، Iron Man، هالک، چهار شگفت انگیز و … به دست آمده. سریال The Walking Dead هم بر اساس کمیک بوک‌هایی به همین نام ساخته شده است.

یک خوبی ایجاد سریال بر اساس کمیک بوک‌ها این است که به دلیل ماهیت اپیزودیک کمیک‌ بوک‌ها، نوشتن داستان هر قسمت به نسبت سریال‌های معمولی خیلی راحت تر است. از طرفی نسخه تلویزیونی آثار کمیک بوکی می‌تواند حتی مرزهای تخیل در داستان اصلی کمیک بوک را هم بشکند و به بیننده تجربه‌ای منحصر به فرد ارائه کند.

با توجه به آنچه در تبلیغات سریال دیدم و همینطور سابقه دارابونت به نظر می‌رسد با سریال خوبی روبرو باشیم. پس از پخش پایلوت سریال باز هم درباره‌اش خواهم نوشت.

سایت Imgtfy‌ که از زبان فارسی هم پشتیبانی می‌کند برای همین کار است که به مردم گوگل کردن یاد بدهد! در ترجمه فارسی این سایت و در بخش درباره می‌خوانیم:

این سایت برای‌ آن دسته از افرادی‌ست که برای برهم زدن آسایش شما، پیش از پرسیدن سوال جستجو نمی‌کنند.

کافی است به سایت Imgtfy بروید و کلمه مورد نظرتان را جستجو کنید. سایت به شما یک آدرس می‌دهد که این آدرس همان روش جستجو در گوگل است. مثلاً فرض کنید یک نفر از من می‌پرسد چطور در سی شارپ آرایه تعریف کنم؟ جواب من به او این آدرس است که مانند تصویر زیر به آن آقا/خانم یادآوری می‌کند که نوشتن سوال در گوگل و کلیک روی دکمه جستجو کار سختی نیست!

پ.ن: جالب است بدانید که ایده ساخت این سایت سر سفره ناهار به ذهن سازندگانش رسیده است!

در دموهایی که از ناتال ارائه شده، شما می‌بینید که کنسول با دیدن چهره افراد قادر به احراز هویت آنان است و افراد با قرار گرفتن در معرض سنسورهای ناتال به راحتی می‌توانند Sign in‌ کنند. البته توانایی‌های ناتال چیزی بیشتر از پردازش تصویر چهره‌هاست.

شما در ناتال، برای بازی نیاز به هیچ دسته بازی ندارید، سنسورهای ناتال حرکات شما را تشخیص داده و بر اساس آن اکشن مناسب را انجام می‌دهند، مثلاً برای راندن ماشین، فقط کافی است که دست‌هایتان را در هوا به گونه‌ای نگه دارید که انگار فرمان ماشین را در دست دارید و بعد ماشین را به همین روش برانید!

یکی از دلایلی که مایکروسافت و سونی به کار در حوزه کنترلرهای حرکتی بازی علاقمند کرده است موفقیت کنسول wii‌ نینتندو و اقبال کاربران به بازی‌های wii‌ بوده است.

مزیت فناوری ناتال نسبت به رقبای خود در سونی(Motion Controller) و نینتندو (MotionPlus) این است که فناوری مایکروسافت تنها به صنعت بازی‌های رایانه‌ای محدود نمی‌شود، در واقع پس از نهایی شدن کار ناتال، این فناوری لااقل در تئوری قابلیت استفاده در همه جا را دارد. این در حالی است که کنسول‌های رقیب که برای چنین قابلیتی (تشخیص حرکات) دسته‌های مخصوص به خود را دارند امکان تعامل به این شیوه را تنها در محیط‌های سرگرمی به کاربر می‌دهند.

در ناتال سنسورهای پیشرفته دوربین، تشخیص عمق، میکروفون به همراه یک پردازنده خاص، جادوی تشخیص حرکات به صورت سه‌بعدی و همچنین تشخیص صدا و پردازش اطلاعات را انجام می‌دهند.

هرچند هنوز برنامه زمانی دقیق و یا قیمتی از سوی مایکروسافت برای عرضه ناتال به بازار اعلام نشده است، اما زمان زیادی طول نخواهد کشید که وارد اتاقی بشویم و ببینیم  پسربچه‌ای که دارد با سر و صدا توی هوا مشت و لگد می‌زند در واقع مشغول انجام یک بازی اکشن رایانه‌ای است!

مرتبط:
+ سایت پروژه ناتال
+ کانال یوتیوب پروژه ناتال
+ پروژه ناتال در ویکی‌پدیا فارسی (به تکمیل اطلاعات در ویکی‌پدیا فارسی کمک کنید)