مدتی است درگوشه و کنار وبلاگستان، نوشته‌هایی درباره سایت البسکو می‌بینیم که واکنش‌های مختلفی هم داشته. در این نوشته سعی می‌کنم کمی درباره این سایت و تاثیری که می‌تونه بر فضای آی تی و تجارت الکترونیک داشته باشه صحبت کنم.

فروشگاه الکترونیک در ایران: سراب یا واقعیت؟

چند سال پیش که روش ارسال از طریق پست و پرداخت غیرآنلاین ایجاد شد، خیلی سریع فضای وب پر شد از فروشگاه‌های الکترونیک. اغلب این فروشگاه‌ها مختص یک رده محصول (مثلاً کتاب، سی دی یا لوازم کامپیوتر) بودند. بعضی از اون‌ها موفق شدند بازار خودشون رو پیدا کنند و کسب و کاری بر مبنای فروش آنلاین داشته باشند اما بیشتر این فروشگاه‌ها که قارچ گونه رشد کرده بودند بعد از مدتی دیگه کارشون رو ادامه نمی‌دادند.

شاید یکی از مزایایی که خیلی‌ها رو به فکر استفاده از فروش آنلاین انداخته (به خصوص در حوزه‌هایی مثل فروش نرم‌افزار و بازی) کاهش هزینه‌ها و سهولت فروش به صورت آنلاین و مواردی مثل عدم پرداخت مالیات بوده، به هر حال هرچند هنوز این حوزه برای خیلی‌ها جذاب مونده ولی در عمل تعداد کسانی که در کسب و کار فروش آنلاین موفق بودند تغییری نکرده است. اما با ورود سایت‌هایی مثل البسکو، اتفاقات مثبتی رو پیش بینی می‌کنم که در ادامه توضیح خواهم داد.

البسکو: مرکز خرید اینترنتی

خب در نگاه اول، البسکو یک فروشگاه الکترونیک ساده هست، اما واقعیت اینه که البسکو جزء معدود مراکز خرید اینترنتی در وب فارسی است. البسکو رو میشه آغاز یک راه طولانی در این حوزه دونست. در ایران ما سایت‌هایی نظیر آمازون نداریم که کالاهای مختلف رو به کمک یک شبکه وسیع عرضه کنند و در عین حال خدمات و پشتیبانی مناسب هم ارائه بدهند. البسکو شروعی هست برای مراکز خرید اینترنتی نوین در ایران.

اجازه بدید مثالی بزنم تا این تفاوت رو بهتر حس کنید. در شهرهای بزرگ، خرید همیشه یکی از معضلات بوده، مثلاً برای خرید لباس باید به بخشی از شهر رفت، برای خرید لوازم منزل یا لوازم الکترونیک به بخش دیگری از شهر. اگر ترافیک، هزینه رفت و آمد و زمان رو در نظر بگیریم می‌بینیم که خرید در شهرهای بزرگ تبدیل به یک فاجعه می شه! در چنین شرایطی مراکز خرید چند طبقه که در طبقات مختلفشون کالاها و خدمات مختلف رو ارائه می‌دهند با استقبال روبرو میشه، البسکو هم چنین ایده‌ای رو در فضای مجازی پیاده کرده. اینکه شما در این فروشگاه لوازم خانه، کتاب، پوشاک، لوازم الکترونیک، گل و هدیه می‌تونید بخرید و حوزه کاری سایت منحصر به فروش یک نوع کالا/خدمات خاصی نیست آغاز راه مراکز خرید اینترنتی است: جایی که می‌تونید آنچه که نیاز دارید رو آنلاین تهیه کنید.

در این بازارهای بزرگ (چه مجازی و چه حقیقی)، صرف ارائه کالا باعث جذب مشتری نمی‌شه. مثلاً امکان مرجوع کردن یا تعویض کالای خریداری شده رو در نظر بگیرید. وقتی یک بازار رقابتی وجود داشته باشه، فعالین بازار علاوه بر فاکتورهای مثل کاهش هزینه‌ها و افزایش کیفیت سعی می‌کنند با ارائه خدماتی مثل امکان تعویض کالا، سهم بیشتری از بازار رو کسب کنند. در فروش آنلاین هم چنین مساله‌ای وجود داره. البسکو با ارائه این خدمات در واقع به مشتریانش کمک می‌کنه تا اگر از کالای خریداری شده راضی نبودند به سادگی با تکمیل و ارسال یک فرم، اون کالا رو مرجوع یا تعویض کنند.

در البسکو امکان ارسال از طریق پیک و پست پیشتاز و DHL وجود داره که اغلب فروشگاه‌ها می‌توانند چنین خدماتی را ارائه بدند اما البسکو برای خریدهای بیشتر از ۳۰ هزار تومان هزینه ارسال دریافت نمی‌کنه.

امنیت خرید، به خصوص در خرید آنلاین، از دیگر عوامل موفق بودن یک تجربه خرید آنلاین هست که البسکو با استفاده از گواهی دیجیتالی اون رو تضمین کرده. کار با سایت و خرید از اون هم بسیار ساده و سریع هست.

تبلیغات در وبلاگستان و فرهنگ سازی برای نقد

اینکه نوشته‌هایی در جهت تبلیغ یک سایت/کالا/سرویس نوشته شود به خودی خود بد نیست، اتفاقاً به نظر من هوشمندی صاحب سایت/کالا/سرویس را می‌رساند که برای معرفی آنچه که دارد از توان وبلاگستان بهره بگیرد. اما باید به نظرم این گونه نوشته‌ها بیشتر به سمت review پیش برود تا اینکه صرفاً تبلیغ محض باشد. مقایسه انجام شود، نکات قوت و ضعف منصفانه بیان شود، از تجربیات شخصی حرف زده بشود. در چنین فضایی است که همه برنده می‌شوند: هم کسی که محصولی برای ارائه دارد، هم کسی که review می‌نویسد و هم کاربری که می‌خواهد انتخاب کند.

البسکو علاوه بر اینکه در بحث مراکز خرید پیشتاز بوده، به خاطر نوع نگاه مثبتی که به تبلیغات در اینترنت داشته است به نظر من شایسته تقدیر است. حمایت از وبلاگ‌نویسان و جشنواره وب ایران نمونه‌ای از اعتقاد به تاثیرگذاری اینترنت است. در این مورد در نوشته‌ای دیگر صحبت خواهیم کرد.

ارسال نظر سریع

خلاصه ماجرا:

خوب: بچه‌های Old School، کسانی که وقت می‌گذارند تا یک مطلب خوب رو آماده کنند، همیشه مطالبشون original نیست، اما حتی در مطالب ترجمه‌ای یا گردآوری شده از منابع مختلف هم، امانتدار و در عین حال دقیق و خلاق هستند. کار ارزشمند این گروه تولید محتوای ماندگار برای وب فارسی هست.

بد: بچه‌های New School: مینیمال نویس‌ها. وبلاگ‌های مینیمال یا وبلاگ‌نویس‌های مینیمال ذاتاً بد نیستند اما ذائقه مصرف کنندگان محتوای فارسی رو به شکل بدی تغییر دادند، درست مثل فست فودها.

زشت: دار و دسته‌های وبلاگی: همه کسانی که به نوعی ترافیک وبلاگستان رو به هر شکلی از جایی که باید باشه به جایی که نباید باشه هدایت می‌کنند. مثل سایت‌های اسپم یا وبلاگ‌های کپی کار که باعث می‌شوند انگیزه کار و تولید محتوا در فضای وب فارسی برای کسانی که زحمت می‌کشند ولی دیده/خوانده نمی‌شوند کم بشه.

اما اصل ماجرا:

این روزها به خاطر مشغله کاری کمتر فرصت نوشتن پیدا می‌کنم، اما خوندن نوشته ژانرهای بلاگ نویسی ما باعث شد کمی وقت بگذارم و درباره یک موضوع مهم که مدت‌هاست می‌خوام در موردش صحبت کنم بنویسم: تولید محتوا.

قبل از صحبت درباره تولید محتوا اجازه بدید کمی درباره تاریخچه وبلاگ‌ها صحبت کنم.

اولین نسل وبلاگ‌نویس‌های ایرانی کسانی مثل سلمان جریری، حسین درخشان، صنم دولتشاهی (خورشید خانوم) و … به معنای واقعی تولیدکننده محتوا برای وبلاگستان فارسی بودند. اون زمان (تقریباً ۹ سال پیش) تعداد وبلاگ‌های فارسی کم بود و به دلیل نبود سرویس‌دهنده وبلاگ فارسی و دانش کم، بیشتر کاربران اینترنت ترجیح می‌داند مطالب خوب وبلاگ‌های نسل اول رو بخونن تا اینکه خودشون وبلاگ داشته باشند. راهنمای ساخت وبلاگ که حسین درخشان در وبلاگ خودش قرار داد و در چند روزنامه و مجله چاپ کرد و همینطور ظهور پرشین بلاگ و بعدها بلاگفا و ده‌ها سرویس‌دهنده ریز و درشت دیگه منجر به رشد انفجاری تعداد وبلاگ‌ها شد به طوری که لااقل از نظر کمی ایران رو در لیست کشورهای با بیشترین تعداد وبلاگ‌نویس قرار داد.

نسل دوم وبلاگ‌نویس‌ها که از سرویس‌دهنده‌های رایگان شروع کردند و بعضی از آن‌ها در سایت‌های شخصی ادامه دادند در واقع پرچم تولید محتوا رو از نسل اول گرفته بودند. امروز تعداد بسیار اندکی از وبلاگ‌نویسان نسل اول و دوم هنوز در حال وبلاگ‌نویسی هستند. نسل دوم هم علاوه بر تولید محتوا، توی وبلاگ‌هاشون چیزی داشتند به اسم لینک‌دونی (جد سایت‌هایی نظیر del.icio.us) که توی اون لینک‌های خوبی که در سایت‌ها و وبلاگ‌های دیگه پیدا می‌کردند رو قرار می‌دادند. این اولین جرقه‌های به اشتراک گذاری محتوا بود، زمانی که هنوز به اشتراک گذاری محتوا در گودر و فیس بوک و این‌ها مطرح نبود.

چند سالی است که در غیاب اغلب افراد مهم نسل اول و دوم وبلاگ‌نویسان، نسل سومی در حال کار بر تولید محتوا در وبلاگستان فارسی است. نسلی که یاد گرفته Share کنه، Like بزنه ولی علاقه‌ای به تولید محتوا نداره! نسلی که حتی علاقه‌ای به مصرف محتوا هم نداره به خصوص اگر اون محتوا (مثل همین نوشته) بلند باشه. این چیزی هست که قبلاً درباره زمینه بروزش در قالب آسیب‌های وب ۲ ای کمی صحبت کردم اینجا و اینجا و اینجا. علاوه بر مواردی که اشاره کردم، این نسل کاربرد شبکه‌های اجتماعی رو هم بر اساس سلیقه خودش تعریف می‌کنه. در این رابطه خوندن گودر با طعم ایرانی، صفحه نیازمندی‌های ملت خالی از لطف نیست.

در چنین شرایطی با اضافه کردن فیلترینگ نه تنها نمیشه امیدی به رشد تولید محتوا در فضای وب فارسی داشت، بلکه باید شاهد افت کیفی و کمی محتوای فارسی وب باشیم.این مقدمات رو داشته باشید تا برسیم به صحبت درباره راه حل‌های تولید محتوا به خصوص در زمینه مورد علاقه‌ام یعنی فناوری اطلاعات.

ادامه دارد…

ارسال نظر سریع

قبلاً در نوشته‌ای درباره محاسبات ابری گفته بودم:

شما برای اینکه از وسایل و تجهیزات برقی در خانه یا محل کارتان استفاده کنید لازم نیست یک ژنراتور یا کارخانه برق در خانه‌تان داشته باشید، بلکه به ازای هزینه مشخصی برق را اجاره می‌کنید. حالا اگر مصارف برقی شما بیشتر و متفاوت‌‌تر باشند مثلاً‌ می‌روید و از خدمات برق صنعتی استفاده می‌کنید.

در محاسبات ابری هم شرکت‌ها و سازمان‌ها و افراد دیگر برای نرم‌افزار، سخت‌افزار یا شبکه پولی پرداخت نمی‌کنند، بلکه توان محاسباتی و سرویس‌های نرم‌افزاری مورد نیازشان را خریداری می‌کنند. این ایده در واقع صرفه‌جویی بزرگ و بهره‌وری زیادی در منابع IT  را به همراه خواهد داشت.

حالا که قرار است پردازش برنامه‌های کامپیوتری روی اینترنت باشد چرا برنامه‌نویسی روی اینترنت نباشد؟ خب این ایده ما رو به IDE های آنلاین می‌رسونه: سایت‌هایی که می‌توانید به کمکشون آنلاین برنامه نویسی کنید، برنامه‌هاتون رو کامپایل و دیباگ و تست کنید و بالاخره اون‌ها رو برای اجرا با دیگران به اشتراک بگذارید.

یکی از سایت‌های جالبی که توی این حوزه بهش برخورد کردم سایت CodeRun هستش. به کمک این سایت می‌توانید پروژه‌هایی با زبان‌های  C#.NET‌ و PHP و JavaScript ایجاد کنید. محیط سایت بسیار شبیه محیط IDE های برنامه‌نویسی نظیر Visual Studio هستش و شما امکان watch کردن متغیرها و دیباگ رو هم دارید، ساختار Solution و Project ها درست مثل ویژوال استودیو هست و قابلیت‌هایی نظیر Syntax Highlight و Intellisense به خوانایی و راحتی کدنویسی کمک می‌کنه.نمونه دیگه‌ای از این سایت‌ها kodingen هستش که اون هم امکان توسعه نرم‌افزاری ابری (Cloud Software Development) رو میده. 

حالا با دیدن این سایت‌ها و دیگر سرویس‌های ابری احتمالاً متوجه شدید که چرا سیستم عامل گوگل در قالب یک browser بود. در واقع وقتی همه پردازش‌ها در محیطی غیر از سخت افزار محلی انجام میشه، نیازی به صرف هزینه برای خرید سخت افزار و نرم افزار نیست. حتی ذخیره سازی اطلاعات هم روی یک بستر ابری هست و بنابراین نگرانی از خراب یا حذف شدن اتفاقی اطلاعات نیست. در چنین شرایطی سیستم عامل تبدیل به یک رابط برای اتصال به اینترنت میشه و خب این یعنی زمان بوت چند ثانیه‌ای، سرعت و پایداری بالا و ده‌ها مزیت دیگه که در موردشون خواهم نوشت.

ارسال نظر سریع

تصویر زیدان، پله، مارادونا و فوتبال دستی در فرندفید و ۲۲ تا لایک. شاید به نظرتون عجیب باشه ولی همین لایک‌ها در آینده‌ای نه چندان دور به جستجوی بهتر در وب کمک می‌کنند.

اگر مطالب این وبلاگ رو دنبال کرده باشید، حتماً‌ متوجه شدید که یکی از زمینه‌های علاقه من جستجو هست. پیشتر در نوشته نرم افزار وحید آنلاین،به جستجوی ذخیره شده اشاره کردم، حالا به یکی از ابزارهایی که به جستجوی شخصی شده کمک می‌کنه اشاره می‌کنم: Like.

جستجوی ذخیره شده یک روش دستی برای تعیین محدوده مطالب مورد علاقه هست، شما با مشخص کردن چند کلمه کلیدی و چند پارامتر مثل تعداد لایک یا تعداد کامنت می‌تونید یک view شخصی از اطلاعات درست کنید. لایک زدن اما کمک می‌کنه تا نرم‌افزارها با آنالیز مطالبی که شما لایک زدید، محدوده اطلاعات مورد علاقه شما رو با الگوریتم‌های خاصی تشخیص بده.

مطالب چطور آنالیز می‌شوند؟ قبلاً درباره آینده جستجو در وب گفته بودم که:

در آینده جستجو بر اساس درک ماشین از معنا و مفهوم اطلاعات شکل می‌گیرد: وب معنایی.
نرم‌افزارهای امروز درکی از معنای اطلاعات ندارند، آن‌ها تنها در یک بانک اطلاعاتی که به اطلاعات به شکل یک رشته نگاه می‌کند به دنبال کلمات کلیدی که کاربر وارد کرده می‌گردند، اما اگر نرم‌افزارها بتوانند معنای اطلاعات را بفهمند، جستجو در میان اطلاعات ساده‌تر، دقیق‌تر و کاراتر می‌شود.

در واقع اگر وب معنایی قرار هست اطلاعات روی وب رو برای ماشین‌ها قابل فهم کنه، لایک ابزاری هست که به نرم‌افزارها امکان می‌ده که در میان محتوای مورد علاقه کاربر جستجو کنند.

بزرگان عرصه لایک

بدون شک فیس بوک و گوگل بزرگترین‌ها در عرصه ایده لایک هستند. فیس بوک ضمن اینکه لایک‌های کاربران خودش و فرندفید (که خریداری کرده) رو داره، عملاً با اضافه کردن امکان لایک به همه محتوای وب، خیلی خوب می‌تونه موضوعات مورد علاقه کاربران رو بدست بیاره.

گوگل هم که با انبوه سرویس‌ها و کاربرانش عملاً از هر چیزی که شما در وب ممکنه بهش علاقه داشته باشید با خبر هست: از جستجوهای مورد علاقه شما تا ویدئوهای favorite شده در یوتیوب یا buzz های لایک زده شده.

همین حالا دیگ و فیس بوک آگهی‌هایی رو نمایش می‌دهند که شما می‌توانید به اون‌ها رای بدید/لایک بزنید. فکر می‌کنید چند سال دیگه طول می‌کشه تا کلمات کلیدی که جستجو می‌کنید در بین محتوای مورد علاقه‌تون جستجو بشه یا نتایج بالاتر، واقعاً‌ نتایج جستجوی مورد علاقه شما باشند؟

چالش‌های لایک

تا اینجا همه چیز به نظر خوب میاد اما لایک زدن با مسائلی هم روبروست. در حال حاضر سیستم‌های مبتنی بر رای/اشتراک گذاری/لایک کاربران روی وب با مساله تقلب (چه به صورت تقلب نرم‌افزاری از طریق رباتهای نرم افزاری و چه به صورت تقلب سازمان یافته کاربران از طریق تشکیل شدن مافیا) روبرو هستند. اگر معیارهای موتورهای جستجو برای تعیین محدوده جستجو یا میزان اهمیت یک نتیجه جستجو بر مبنای ایده‌هایی نظیر لایک قرار بگیره همیشه با افراد و شرکت‌هایی روبرو خواهیم بود که برای بالا آمدن در نتایج جستجو به این روش تقلب می‌کنند.

مساله مهم دیگه مساله privacy هست. اینکه شرکت‌ها یا سایت‌هایی با آنالیز فعالیت‌های کاربران در وب، سایت‌‌هایی که دیده‌اند، لایک‌های آنها، favorite هایشان  و… یک پروفایل از زندگی هر کاربر ایجاد کنند برای خیلی‌ها قابل قبول نیست.

خلاصه

موتورهای جستجو در چند سال اخیر با حجم بسیار زیاد داده روی وب مواجه شدند، با اضافه شدن صدا و ویدئو کار جستجو حتی سخت‌تر هم شده. وب معنایی کمک می‌کنه تا اطلاعات روی وب برای ماشین‌ها قابل فهم باشند ولی هنوز لازمه از میزان توجه کاربران به محتوای روی وب (از طریق رای/لایک/به اشتراک گذاری) برای تعیین اهمیت نتایج جستجو استفاده بشه.

ارسال نظر سریع

چند روزی از شروع مرحله دوم (مرحله commit) گذشته و تا حالا ۱۱۰ نفر commit کرده‌اند، اما درصد پیشرفت سایت هنوز ۳ درصد هست. چرا؟

یادتون هست زمانی که درباره سیستم جدید رای گیری می‌گفتم خواستم اگر از فعالین یا افراد با شهرت بالا در سایت Stackoverflow هستید یا چنین افرادی رو می‌شناسید با من تماس بگیرید؟ خب برای مرحله دوم به حمایت افراد فعال در مجموعه سایت‌های StackOverflow، SuperUser,ServerFault نیاز هست.

خب در شروع مرحله commit‌ چند نفر از انگلیسی زبان‌ها که شهرت و امتیاز بالایی در سایتهای مجموعه StackOverflow‌ داشتند از سایت ما حمایت کردند، اما بعد از طرف مسئولین سایت اعلام شد که نباید sympath vote داده بشه، به عبارت بهتر فقط کسانی باید از یک سایت حمایت کنند که واقعاً‌ توانایی کمک و فعالیت در اون سایت رو داشته باشند که مشخصاً افراد انگلیسی زبان در هیچ سایت غیرانگلیسی نمی‌تونن مشارکت داشته باشند. بنابراین افراد انگلیسی زبانی که از سایت حمایت کرده بودند رایشون رو پس گرفتند و میزان پیشرفت سایت هم افت کرد.

با توجه به اینکه نمی‌تونیم حمایت جامعه انگلیسی زبان رو داشته باشیم، روند عبور از مرحله دوم برای ما طولانی تر میشه. متاسفانه تعداد ایرانیان که توی مجموعه سایت‌های StackOverflow‌ فعال باشند زیاد نیست. در واقع بهترین راه اینه که ضمن حمایت به روشهای اشاره شده، افراد در سایت‌های مجموعه StackOverflow هم فعالیت داشته باشند تا امتیازشون بیشتر بشه، کسب امتیاز بیشتر از طریق referral هم امکان پذیر هست که قبلاً توضیح دادم.

بعد از commit

مرحله آخری که بعد از commit‌ هست مرحله بتا هستش. مرحله ای که شامل یک هفته private beta برای کسانی که در مرحله commit اعلام آمادگی کردند و بعد سه ماه public beta برای عموم هست. در public beta خیلی چیزها از جمله مدیران موقت، faq سایت، ساختارش و … توسط رای کاربران هر سایت مشخص می‌شه و در واقع مرحله آخر هست. بعد از beta سایت در دامنه مورد نظر کاربران، در اختیارشون قرار داده میشه.

آینده داناترین

با توجه به اینکه قوانین فعلی عبور از مرحله commit‌ رو برای سایتهای غیرانگلیسی مشکل می‌کنه قصد داشتیم ایمیلی برای مسئولین سایت ارسال کنیم و توش شرایط خودمون رو توضیح بدیم. متن نامه هم آماده شد ولی با مشورت با یکی از دوستان فعلاً ارسالش نخواهیم کرد. روند پذیرش در StackExchange ساده و کوتاه نیست، نیاز به صبر و تلاش و حمایت دائم داره. اگر چنین حمایتی باشه داناترین هم به مجموعه سایت‌های StackExchange‌ اضافه خواهد شد.

در همین حال، عده‌ای از دوستان پیشنهاد دادند که یک clone از StackOverflow ایجاد کنیم که امکان این هم در حال بررسی هست. به هر حال این حرکت جمعی که بدون حمایت شما شکل نمی‌گرفت، همچنان به تلاش و حمایت شما و همه علاقمندان به آی تی نیاز داره. برای تبادل نظر درباره داناترین می‌تونید به موج گوگلی اون مراجعه کنید.

مطالب دیگر درباره داناترین
به داناترین، بزرگترین تلاش جمعی آی تی ایران کمک کنید

داناترین: سیستم رای جدید، سوالات غیرمرتبط و باقی قضایا

جام جهانی و کمک‌های شما به داناترین

۶۰ ثانیه برای شرکت در بزرگترین کار گروهی آی تی ایران وقت دارید؟

ارسال نظر سریع

برای هماهنگی کارهای پذیرش به یک کمیته مدیریت موقتی نیاز داریم. کار خاصی و زمان‌گیری نیست اما برای سریعتر شدن کارها لازم هست. اگر مایل به همکاری هستید در کامنت‌های همین نوشته یا موج گوگلی مطرح کنید یا با من تماس بگیرید.

داناترین دات کام

http://danatarin.com راه اندازی شد تا اخبار و اطلاعات مربوط به پروژه داناترین رو پوشش بده. سوالات و نظراتتون رو هم می‌تونید در بخش تبادل نظر داناترین دات کام (همون موج گوگلی مربوط به داناترین) مطرح کنید.

۳۰ رای برای هر سوال!

بعد از تغییراتی که توی سیستم رای گیری اتفاق افتاد، برای خیلی‌ها سوال بود که چند تا رای لازم هست تا یک سوال به عنوان سوال مرتبط/غیرمرتبط شناخته بشه. بالاخره مشخص شد که ۳۰ رای لازمه! حالا دو تا مساله هست که باید بدونید:

۱-به سوالاتی که همین الان بیشترین رای مثبت/منفی (رای great on-topic example یا great off-topic example) دارند رای بدهید تا هر چه زودتر تعداد رای‌هاشون به ۳۰ برسه

۲-قرار نیست حد نصاب ۳۰ باشه! اونطوری که خوندم این ۳۰ تا بعداً کم میشه و فعلاً برای اینکه مشخص بشه هر سوال چقدر رای میاره این حد بالا گذاشته شده ولی به هر حال برای اینکه از اون نمایشگر تعداد سوالات مورد نیاز به صفر برسه باید ۱۰ سوال مرتبط با آی تی با حداقل ۳۰ رای و ۱۰ سوال غیرمرتبط با آی تی با حداقل ۳۰ رای داشته باشیم.

آینده سایت‌های غیرانگلیسی StackExchange

سوالی پرسیده بودم توی جمع StackOverflow ای‌ها در این مورد و Joel Spolsky معروف در پاسخ نوشته:

Our mission is to make the Internet a better place to get expert answers to your questions. Nothing about that mission says the questions have to be in English. It is our long term goal to make the Stack Exchange Network a great, planetary resource for all the world’s citizens no matter what language they speak.

و بعد در ادامه بعد از مشخص کردن اینکه در مراحل اولیه حداقل عنوان و توضیح کار باید انگلیسی باشه و همین‌طور بعد از تشریح بعضی مواردی که برای ساپورت سایت‌های غیرانگلیسی در StackExchange نیاز به اصلاح داره در نهایت گفته:

… However we are committed to support sites in other languages just as soon as we’re confident that the site creation process is working fine.

خلاصه اینکه خودتون رو آماده کنید. اگر از این مراحل پذیرش عبور کنیم گام مهمی برای آی تی ایران برداشتیم. برای موفقیت در این راه به کمک و حمایت همه شما نیاز داریم.

ارسال نظر سریع

پیرو نوشته قبلی در مورد فراخوان برای بزرگترین حرکت جمعی آی تی و به کمک همه دوستان خوب و علاقمندان آی تی، موفق شدیم مرحله اول پذیرش در Stack Exchage رو در ۲۴ ساعت با موفقیت تمام کنیم. عضوگیری متوقف نشده و هنوز می‌تونید عضو بشید و سوال بپرسید و رای بدید. سیستم رای گیری سایت عوض شده و لازمه که برای انتخاب مجدد سوالات مرتبط و غیر مرتبط رای بدید. همچنین اگر از فعالین یا افراد با شهرت بالا در سایت StackOverflow هستید یا چنین افرادی رو می‌شناسید به کمکتون برای مرحله بعد نیاز داریم. در این مورد با من تماس بگیرید.

پیشنهاد می‌کنم اصل ماجرا رو هم مطالعه کنید.

اصل ماجرا

دیروز یک ایمیل از طرف آقای Robert Cartaino داشتم، ایمیلی که اعلامش امروز در سایت meta هم آمد. موضوع اینه که سیستمی که این یکی دو روز باهاش کار کردیم قراره بوده و هست که به سایت‌های پیشنهادی کمک کنه که مرزهای حوزه فعالیتشون رو مشخص کنند. این کار هم از طریق مشخص شدن ۱۰ سوال نمونه مرتبط و غیرمرتبط انجام میشه. اما به عقیده بسیاری از مسئولین و کاربران سایت، سیستم فعلی نمی‌تونست چندان به مشخص شدن مرزها کمک کنه. بنابراین رای‌های قبلی ریست شدند تا کاربرها بتونن از سیستم رای جدید استفاده کنند.

سیستم رای جدید

در سیستم رای جدید علاوه بر رای مثبت و منفی، رای خنثی هم داریم. حالا به هر سوال می‌تونید سه جور رای بدید: یا یک نمونه عالی برای موضوعات مرتبط (greate on-topic example) یا یک نمونه عالی برای موضوعات غیرمرتبط (great off-topic example) یا یک نمونه نه چندان خوب (not a good example)

البته توجه کنید که هر کاربر می‌تونه فقط ۵ رای نمونه خوب مرتبط و ۵ رای به نمونه خوب غیرمرتبط و ۵۰ رای نمونه نه چندان خوب بده. ضمناً‌ دیگه به سوالات خودتون نمی‌تونید رای بدید.

همچنین هر کاربر فقط ۵ تا سوال می‌تونه بپرسه بنابراین مراقب باشید که چی می‌پرسید و به چی رای می‌دهید. همه این‌ها برای اینه که بتونیم نمونه‌های سوالات مرتبط و غیرمرتبط رو مشخص کنیم تا معلوم بشه روزی که سایت راه اندازی شد انتظار داریم یک کاربر چه جور سوالاتی رو توی سایت ببینه.

انتخاب سوالات غیرمرتبط

یک واقعیت اینه که انتخاب سوالات غیرمرتبط خیلی سخت تر از انتخاب سوالات مرتبط هست. دیروز آقای مهرداد افشاری که از فعالین سایت StackOverflow هستند کامنتی داشتند که توی اون کامنت اشاره شد بود به بعضی سوالات واقعاً غیرمرتبطی که مطرح شدند. تصور اولیه من این و بسیاری کاربران این بود که سوال غیرمرتبط یعنی صرفاً سوالی خارج از آی تی. اجازه بدید موضوع رو با چند مثال روشن کنم:

-نمونه سوال غیرمرتبط خوب

از کجا فیلم جدید هری پاتر رو دانلود کنم؟ این سوال گرچه به اینترنت و دانلود ربط داره ولی دونستن جوابش هیچ تاثیر مثبتی در آی تی نداره بنابراین سوال غیرمرتبط محسوب می‌شه.

-نمونه سوال خیلی غیرمرتبط

پشه‌ها شب‌ها کجا می‌خوابند؟ این طور سوالات که اساساً یا به یک موضوع کاملاً جدا مربوطند یا سوالات غیرجدی هستند بهتره حذف بشن. سوالاتی که جنبه توهین آمیز یا نامناسب دارند رو هم می‌تونید flag بزنید.

-نمونه سوال نه چندان خوب

کی قراره اینجا مدیر بشه؟ این سوالات و سوالات مشابهی درباره اسم سایت و نحوه عملکرد سیستم و امکان فارسی شدنش و … مرتبط به موضوع محسوب می‌شوند ولی مثالهای خوبی برای مشخص شدن مرزهای فعالیت سایت نیستند. به این سوالات می‌تونید رای not a good example بدید.

-نمونه سوال مرتبط که به نظر غیرمرتبط میاد

پیکاسای گوگل آیا آدم رو خل می‌کنه؟ آیا شما هم با دیدن نرم افزارهای گوگلی خل می‌شین؟ در نگاه اول شبیه مثال قبل هست ولی همون طور که محمدرضا عزیز توضیح دادند سوال در مورد رابط کاربری می‌تونه باشه که بد پرسیده شده، در این موارد معمولاً عنوان سوال ویرایش میشه.

اسم سایت، لوگو، مدیریت، قوانین و باقی قضایا

اینها مربوط به مرحله ۳ هستند. وقتی به مرحله بتا برسیم علاوه بر سایت اصلی که در اختیارمون قرار می‌گیره (سایت پرسش و پاسخ مشابه StackOverflow)، یک سایت meta هم خواهیم داشت که این موارد توش بحث و نظرسنجی و رای گیری میشه.

مراحل بعدی پذیرش

با اطلاع رسانی و کمک همه دوستان و علاقمندان ما به حد نصاب مرحله اول یعنی ۶۰ نفر رسیدیم. اگر از بین بیش از ۸۰ سوال مطرح شده هم ۱۰ سوال مرتبط و غیرمرتبط خوب رو پیدا کنیم مرحله definition رو به اتمام خواهیم رسوند و وارد مرحله commit می‌شیم. اینجاست که به تعداد زیادی کاربر و همین‌طور حمایت افراد باسابقه و مشهور سایت StackOverflow احتیاج داریم. به موقعش در مورد این‌ موارد هم توضیح خواهم داد.

صحبت بیشتر درباره داناترین

از آنجایی که فرندفید فیلتر هست، به نظرم رسید برای صحبت بیشتر درباره داناترین از گوگل ویو استفاده کنم. این ویو را در پایین همین پست می‌توانید مشاهده کنید (با اینترنت اکسپلورر کار نمی‌کند)

ارسال نظر سریع

به روز رسانی

خب بیش از ۶۰ نفر در این حرکت جمعی شرکت کردند. از همه تشکر می‌کنم. البته همچنان می‌تونید عضو بشید و توی سیستم فعالیت کنید. اطلاعات بیشتر درباره تکمیل مرحله اول پذیرش رو اینجا نوشتم. همین طور یک موج گوگلی برای صحبت درباره داناترین راه افتاده که می‌تونید توش شرکت کنید.

خلاصه ماجرا

می‌خواهیم یک سایت پرسش و پاسخ مدرن و وب ۲ محور فارسی برای آی تی مملکت راه اندازی کنیم، در مرحله اول به ۶۰ نفر نیاز داریم که به این سایت مراجعه کنند و عضو شوند و سایت رو follow کنند و سوال مرتبط با آی تی و غیر مرتبط با آی تی بپرسند و به سوالات دیگران رای مثبت و منفی بدهند. لطفاً اطلاع رسانی کنید.

اصل ماجرا

اگر از دو خطی که بالا به عنوان خلاصه ماجرا خوندید چیزی متوجه نشدید شاید سوال و جواب‌های زیر به روشن شدن ماجرا کمک کنه. اگر بعد از خوندن سوال و جواب‌های زیر باز هم ابهام یا نظری بود لطفاً در کامنت‌ها مطرح کنید.

سایت پرسش و پاسخ مدرن و وب ۲ محور فارسی یعنی چه؟

خیلی عنوان بزرگی هست؟ منظور از همه این‌ عبارت یعنی ساختن یک سایت بر مبنای پلتفرم StackExchange. من قبلاً در همین وبلاگ درباره داستان سایت StackOverflow نوشته بودم. این سایت یکی از بهترین جایگزین‌های انجمن‌های سنتی پرسش و پاسخ هست. قبلاً سایت StackExchange که در واقع پلتفرم StackOverflow هست خدماتش پولی بود ولی مدتی پیش اعلام شد که قراره این خدمات رایگان بشه. ما هم از همین خدمات رایگان می‌خواهیم استفاده کنیم.

مگه فرومها چه اشکالی دارند؟

این دیگه بحث مفصلی هست که مدتی پیش توی وبلاگستان بود و من هم در موردش نوشتم. چرا باید فروم‌ها را به موزه بسپاریم: قسمت اول و قسمت دوم. حتی اگر طرفدار فروم‌ها هستید می‌تونید به این سایت به عنوان یک آلترناتیو کمک کنید.

قضیه ۶۰ نفر چیه؟ چه کار باید بکنیم؟

برای اینکه یک سایت بتونه از خدمات رایگان StackExchange استفاده کنه باید توی روال پذیرشش قبول بشه. این روال چند مرحله داره. مرحله اولش اینه که طرح سایت رو به شکل proposal دربیاریم و کاربرها عضو بشن و سوالات نمونه مرتبط و غیرمرتبط بپرسند و به سوالات دیگران رای بدهند. در مرحله اول ما به ۶۰ نفر نیاز داریم که این کارها رو انجام بدهند. مثلاً من دو تا سوال زیر رو پرسیدم:

سوال اول یعنی از کجا فیلم جدید هری پاتر رو دانلود کنم؟ یک سوال غیرمرتبط با آی تی هست بنابراین توی بخش is this on-topic بهش رای منفی یا no‌ میدم.

سوال دوم یعنی چطوری فایلهای یوتیوب رو دانلود کنم؟ یک سوال مرتبط با آی تی هست بنابراین توی بخش is this on-topic بهش رای مثبت یا yes میدم.

چطوری عضو بشم؟

نیاز به عضویت ندارید! سایت‌های بر مبنای StackExchange از openID استفاده می‌کنند. بنابراین فقط کافیه به صفحه لاگین برید (در بالای صفحه روی لینک login کلیک کنید) و مثلاً با اکانت گوگل خودتون به سایت لاگین کنید. دقت کنید که در این روش لازم نیست پسورد اکانتتون رو به سایت بدید، برای لاگین کردن مثلاً با گوگل اول به صفحه لاگین سایت برید و روی آیکن گوگل کلیک کنید، بعد به سایت گوگل منتقل می‌شید، اونجا نام کاربری و کلمه عبورتون رو میدید و دوباره برنامه شما رو برمیگردونه به سایت اصلی. این مشابه خرید آنلاین هست که موقع خرید به سایت بانک منتقل می‌شید و بعد از خرید دوباره به سایت فروشنده برمی‌گردید.

بعد از عضویت چه کار کنم؟

همونطور که در بالا اشاره کردم بعد از عضویت می‌تونید سوال نمونه مرتبط یا غیرمرتبط با آی تی بپرسید و به سوالات دیگران رای بدید. البته حتماً سایت رو follow کنید تا یکی از اون ۶۰ نفر باشید. در صورت تمایل می‌تونید لینک سایت رو هم Share کنید.

بعدش چی میشه؟

در مرحله اول ما به ۶۰ عضو، ۱۰ سوال نمونه مرتبط و ۱۰ سوال نمونه غیرمرتبط نیاز داریم. بعدش وارد مراحل بعدی پذیرش میشیم. وقتی پذیرش به مرحله نهایی برسه StackExchange پلتفرمش رو به صورت رایگان در اختیار ما قرار میده.

پول هم میگیرن؟ رئیس کیه؟ درآمدش چی میشه؟

خدمات ارائه شده که رایگان هست. کسی قرار نیست از این راه پولی در بیاره. نکته جالب اینه که حتی برای اینکه کی مدیر سایت باشه رای گیری میشه از کاربران و مثلاً ممکنه من که پیشنهاد سایت رو دادم حتی در نهایت مدیر سایت نشم! مهم اینجاست که تمام این روند یک روند بر مبنای نظر و رای کاربران هستش. از اونجایی که سایت به صورت کامل و رایگان از طرف StackExchange‌ پشتیبانی میشه و خرجی نداره بنابراین فکر اقتصادی در موردش نکنید

داناترین؟ بالاترین؟ قضیه چیه؟

هیچ ربطی به هم ندارند. فقط یک اسمه که اینم می‌تونه عوض بشه (و احتمالاً باید عوض بشه)، لوگو هم همینطور. دلیل اینکه این اسم رو انتخاب کردم این بود که یکی از امکانات StackOverflow امکان مدال‌ها و نشان‌ها (badges) هستش. به نظرم جالب بود که امکان دریافت نشان‌هایی مثل داناترین، پروفسور و … رو به کاربرها بدیم

چرا بزرگترین تلاش جمعی آی تی ایران؟

این ۶۰ نفری که توی مرحله اول هستند واقعاً بزرگترین تلاش جمعی آی تی ایران نیستند،‌ اگر ما مراحل رو با همکاری و کمک همه کاربران و علاقمندان به آی تی جلو بریم موفق می‌شیم یک از مزایای یک پروژه که در سطح جهانی داره کار میشه رو با تلاش خودمون استفاده کنیم. بحث بیشتر توی شبکه‌های اجتماعی مثل فرندفید یا توی کامنت‌ها.

و دیگر هیچ؟

خیر! برای اینکه این نوشته طولانی‌تر از این نشه و تا زمانی که فیدبک دوستان، کاربران و علاقمندان به آی تی بیاد توضیح بیشتری اضافه نمی‌کنم. البته در کامنت‌ها و همین‌طور در صحبت‌های احتمالی در شبکه‌های اجتماعی در خدمتتون هستم.

ارسال نظر سریع

سایت ایران استارت که مدتی است شروع به کار کرده در واقع قرار است معرف و مشوق استارتاپ‌ها و سرویس‌های وب ۲ و کارآفرینان اینترنتی باشد. می‌خواهد تک کرانچ باشد!

اگر همین توضیح کوتاه برای شما کافی است که چند پاراگراف بعدی را می‌توانید نخوانید و مستقیم بروید به بخش انتظار ما از شما.

ایران استارت چی نیست؟

ایران استارت خبرگزاری نیست، تعریف و عملکرد خبرگزاری بسیار متفاوت با کاری است که ایران استارت انجام می‌دهد. ضمن اینکه وبنا به عنوان یک خبرگزاری به خوبی در حال فعالیت است و نیازی به کار مشابه نیست.

ایران استارت یک وبلاگ جدید گروهی آی تی نیست. قرار نیست مثل وبلاگ‌های آی تی تنها به معرفی سایت و اخبار ترجمه شده بپردازد.

ایران استارت چی هست؟

ایران استارت می‌خواهد الهام بخش توسعه دهندگان نرم افزار باشد. قبلاً اشاره کرده بودم که در سال ۸۹ سرویس‌های خوبی به فضای مجازی ایران اضافه می‌شوند. واقعیت این است که چندین سال بود که مهمترین سرویس‌های ارائه شده در فضای مجازی سرویس‌های وبلاگ بودند، سرویس‌هایی که اکنون فقط به خاطر حمایت‌های داخلی  و همچنین حذف رقبای خارجی به کمک ابزار فیلترینگ است که به حیات خود ادامه می‌دهند. این روند در حال تغییر است.

وبنا جشنواره آنلاین وب را برگزار می‌کند که کار بسیار فوق‌العاده‌ای است. ما هم می‌خواهیم در صورت همراهی شما، برای آن‌ها که ایده‌ای وبی در سر دارند همایش برگزار کنیم، با سرمایه گذاران آشنایشان کنیم. با کسانی که می‌توانند به کمکشان تیم نرم‌افزاری و طراحی خودشان را کامل کنند آشنایشان کنیم. می‌خواهیم تک کرانچ ایران باشیم. تکانی به فضای وب ایران بدهیم و به رشد هر چه بیشتر سرویس‌ها و استارتاپ‌ها کمک کنیم. چرا که نه؟

تفاوت‌های ایران استارت

در ایران استارت تلاش ما این است که نوشته‌ها کوتاه باشند. فعلاً یک پاراگراف و به تدریج بیشتر، می‌خواهیم خیلی سریع کاربر را با سرویس یا استارتاپی آشنا کنیم. می‌خواهیم با کمک این نوشته‌های کوتاه وقت کمتر صرف آشنایی و وقت بیشتر صرف بحث و فکر شود. تفاوت دیگر ایران استارت در نرم‌افزار آن است. گرچه شاید وردپرس بهترین گزینه برای راه‌اندازی چنین سایتی است اما ما از شیرپوینت استفاده کردیم که در نوشته‌های بعدی توضیح خواهم داد.

انتظار ما از شما

به کمک همه شما نیاز داریم. مطالب ایران استارت را مطالعه کنید. عضو فید ایران استارت شوید، در مباحثی که پیرامون استارتاپ‌ها شکل می‌گیرد شرکت کنید. پیشنهاد بدهید، درشبکه اجتماعی که از علاقمندان به کار در این حوزه تشکیل خواهد شد عضو شوید. از موانع و مشکلات راه بگویید. راه حل برای مسائل مشترک وب سایت‌ها ارائه کنید.

کاربران و خوانندگان ایران استارت از سرویس‌های جدید ایرانی و خارجی مطلع می‌شوند. می‌توانند از نیازهای جامعه مجازی بگویند در محیطی که می‌خواهد پاتوق علاقمندان به استارتاپ‌ها و برنامه نویسان و طراحان وب هم باشد. گاهی وقت‌ها مطالب ایران استارت  درباره ایده‌های جدید هستند مثل facecash برنامه موبایل به جای کارت اعتباری، گاهی وقت‌ها معرف سرویس‌های منحصر به فرد است مثل یافتن پاسخ سوالات در چند دقیقه به کمک مورچه خوار، گاهی سرویس‌های جالب را معرفی می‌کند مثل سیملر که علائق مشترک شما را به هم پیوند می‌دهد، گاه از استارتاپ‌های خارجی مثل StatusNet و Zynga می‌گوید و سرانجام گاهی به معرفی سرویس‌های وب ۲ ایرانی مثل فرندفا آرشیو چندرسانه‌ای فعالیت‌های وبی شما می‌پردازد یا استارتاپ‌هایی مثل GPSRad یا عکس پرینت و کیو تی شرت را معرفی می‌کند و البته به زودی مصاحبه و گزارش و review هم به این‌ها اضافه می‌شود.

برنامه نویسان و طراحان وب ضمن مشاهده و ایده گرفتن از نمونه‌های معرفی شده می‌توانند یاری دهنده هم باشند. همین الان هم دوستی‌های خوبی به واسطه پروژه‌هایی نظیر استایلز شکل گرفته، می‌خواهیم دیگر شاهد روزی نباشیم که یک برنامه نویس خودش هم طراحی سایت بکند و هم مدیریت و هم سرمایه گذاری. می‌خواهیم از توان همه دوستان و فعالان و علاقمندان در جهت گسترش سرویس‌ها و استارتاپ‌های ایرانی بهره بگیریم.

منتظر نظرات و پیشنهادات شما درباره ایران استارت هستیم.

ارسال نظر سریع

چرا اپل فلش را دوست ندارد؟

آغاز جدل اخیر بین اپل و فلش بعد از عرضه CS5 زمانی بود که اپل استفاده از مبدل فلش به آیفون برای ساخت برنامه‌های آیفون را ممنوع کرد. واقعیت این است که یکی از بهترین برگ‌های برنده روی دستگاه‌های مالتی تاچ اپل مثل آیفون و آی پد بازی‌هاست. شاید اگر صحبت‌های استیو جابز در خصوص باگ‌های فلش و کرش کردن مک به خاطر فلش را در نظر نگیریم یکی از دلایل عدم علاقه اپل به فلش، اشتراک در حوزه توسعه بازی‌ها بین پلتفرم اپل و پلتفرم ادوبی فلش هست. در واقع اپل ترجیح می‌دهد برنامه‌نویسان به ازای هر بازی یک برنامه در پلتفرم سیستم عامل اپل ایجاد کنند تا اینکه هزاران هزار بازی و برنامه فلشی با باز گذاشتن پلتفرم فلش روی محصولات اپل نصب شوند.

بدون فلش، با HTML5

آی پد بدون فلش چندان هم عجیب نبود. اگر ویدئویی که اجرای بازی Quake II‌ با استفاده از HTML5 را در مرورگر نشان می‌دهد دیده باشید شک نمی‌کنید که دیگر نیازی به حضور فلش برای تولید برنامه‌های تعاملی روی وب نیست.  چند مهندس گوگل با پورت کردن موتور بازی Quake II در HTML5 (+) ضمن نشان دادن قدرت HTML5 در ویدئو، صدا، ذخیره سازی محلی و … به روشنی ثابت کردند که دنیای وب می‌تواند بدون پلاگین‌ها و فقط به کمک مرورگرها حاوی مطالب تعاملی و انیمیشن و مالتی مدیا باشد.

اپل به فلش اجازه نفس کشیدن در محیط محصولاتش را نمی‌دهد، اما HTML5 را به عنوان یک جایگزین مطمئن می‌پذیرد.

آینده: فلش، سیلورلایت یا HTML5

هر چند ادوبی با تکیه بر فعالیت ۲ میلیون برنامه‌نویس و طراح فلش همچنان نقش مهمی در دنیای وب دارد، اما بازار پلاگین‌های مالتی مدیا برای ادوبی بی رقیب نیست.

مایکروسافت که مدتی است فقط نظاره گر جدال‌های رقبایش درحوزه‌های مختلف مثل گوگل و ادوبی با اپل است، در حوزه مالتی مدیا، گرافیک و انیمیشن و محتوای تعاملی در وب مایکروسافت سیلورلایت را به عنوان رقیبی برای فلش مطرح کرده است اما با قابلیت‌های فوق‌العاده HTML5 به نظر نمی‌رسد کاربران و توسعه‌دهندگان دیگر رغبتی به استفاده از پلتفرم‌های قدیمی که برای اجرای برنامه‌هایشان نیاز به نصب پلاگین روی مرورگر دارند داشته باشند.

در مورد ایده‌ها و قابلیت‌های فوق‌العاده HTML5 نظیر Web Database بیشتر صحبت خواهیم کرد.

ارسال نظر سریع

اما استفاده از این سرویس‌های جالب در عین حال یک سرگرمی خطرناک هم هست. مدتی پیش سایت لطفاً مرا سرقت کنید یا Pleaserobme.com به منظور نشان دادن خطرات ناشی از اشتراک گذاری بیش از حد اطلاعات (oversharing) در فضای مجازی دست به ابتکار جالبی زد.

این سایت با بررسی check in های سایت Foursqure و توییت‌های افراد می‌توانست به شما نشان بدهد که در هر لحظه در یک مکان خاص چه خانه‌هایی خالی است یا کاربر مورد نظر شما در توییتر در حال حاضر از محل زندگی‌اش دور است!

صاحبان سایت لطفاً مرا سرقت کنید با این ایده ساده، در واقع می‌خواستند به کاربران نشان بدهند که ارائه اطلاعات بیش از حد در دنیای مجازی از محلی که هم اکنون در آن حضور دارند، چطور می‌تواند زندگی واقعی آن‌ها را با ریسک روبرو کند. البته سایت لطفاً مرا سرقت کنید در حال حاضر دیگر اطلاعات حساس مربوط به موقعیت افراد را نشان نمی‌دهد. آن طور که در صفحه اول این سایت آمده است، آن‌ها از توجهی که به این موضوع مهم شده راضی هستند و دیگر سرویس جنجالی‌‌شان را ارائه نمی‌کنند. اما این موضوع که افشای اطلاعات زیاد از زندگی خصوصی و محل‌های رفت و آمد و دوستان و … می‌تواند خطرات جدی برای امنیت کاربران به دنبال داشته باشد، مراقبت بیشتر از اطلاعات و فعالیت‌های مجازی را به یک قانون مهم برای زندگی در دنیای آنلاین تبدیل می‌کند.

ادامه‌ای بر آسیب‌های اعتیاد به وب ۲

در وبلاگ قبلی چند نوشته درباره آسیب‌های اعتیاد به سرویس‌های وب ۲ نوشتم (اینجا و اینجا و اینجا) بیشتر تاکید آن نوشته‌ها بر زمان و انرژی بود که بیهوده صرف بازی با جذابیت‌های وب ۲ می‌شد یا تاثیر منفی که استفاده بیش از حد از این سرویس‌ها روی سبک زندگی افراد داشت.

مباحث مرتبط با آسیب‌های اعتیاد به وب ۲ را از این به بعد با رویکرد دیگری ادامه می‌دهم. این نوشته آغازی بود بر بحثی مفصل‌تر درباره اینکه چطور اشتراک گذاری بیش از حد اطلاعات (از طریق اشتراک گذاری وضعیت و اوضاع و احوال در توییتر و فیس بوک تا همین موقعیت جغرافیایی در Buzz و سرویس‌های مبتنی بر موقعیت مکانی) می‌تواند تهدید کننده حریم خصوصی و اطلاعات شخصی افراد باشد.

همراه باشید…

ارسال نظر سریع

Timeline‌ توییتر در جستجوی گوگل

قبلاً در مورد جستجوی اجتماعی گوگل نوشته بودم، سرویس جستجو در نتایج زنده و بلادرنگ (realtime) گوگل اکنون نتایج را بر اساس Timeline توییتر نیز به شما نشان می‌دهد. گوگل که به منظور دسترسی به تمام داده‌های توییتر قراردادی با این شرکت بسته است، معتقد است با این کار می‌تواند نتایج زنده بهتر و ارزشمندتری درباره موضوعات مورد جستجوی کاربران ارائه کند. به عنوان مثال نتایجی که گوگل برای جستجوی کلمه "فوتبال" در این سرویس ارائه می‌دهد را مشاهده کنید.

Follow Finder

یکی دیگر از سرویس‌های جدید مرتبط با توییتر که توسط آزمایشگاه‌های گوگل عرضه شده، Follow Finder است. Follow Finder‌ با تحلیل گراف اجتماعی کاربران در گوگل، کاربرانی که ممکن است به دنبال کردن توییت‌های آن‌ها علاقمند باشید را به شما پیشنهاد می‌کند.

ارسال نظر سریع

WePad‌ از ابتدا بعضی نکات مورد انتقاد و ایرادات در مورد iPad را در نظر گرفته و با تلاش در جهت رفع آن‌ها به دنبال کسب سهم از بازار برآمد. صفحه نمایش ۱۱٫۶ اینچی در برابر صفحه ۹٫۷ اینچی iPad ، پشتیبانی از پورت USB و HDMI و وب کم از آن جمله‌اند. اما از همه این‌ها مهمتر بستر نرم افزاری WePad است. در حالی که iPad‌ مانند دیگر محصولات اپل از سیستم عامل تولیدی اپل استفاده می‌کند و توسعه برنامه برای آن در قالب خاصی امکان پذیر است، WePad لینوکس و آندروئید را به عنوان بستر نرم افزاری برگزیده که باعث ایجاد فرصت‌های زیادی برای برنامه نویسان لینوکس و آندروئید برای توسعه نرم‌افزار روی تبلت‌های شخصی است.

گرچه طول عمر باتری، وزن کمتر و طراحی زیباتر به همراه طرفداران بیشمار اپل شانس کمی برای WePad باقی می‌گذارند، اما نباید فراموش کرد که در بازار بکر تبلت‌ها مایکروسافت از یکسو با Courier و عرضه ویندوز ۷ برای HP Slate و گوگل از سوی دیگر با توسعه آندروئید و Chrome OS به عنوان یک پلتفرم قوی در جذب کاربران رقیب اپل خواهند بود.

ارسال نظر سریع

چند سال پیش وقتی هنوز استفاده از RSS به این گستردگی نبود و همه نرم‌افزارهای انتشار محتوا از این فرمت‌ها استفاده نمی‌کردند، برای اطلاع از به روز بودن یک سایت یا وبلاگ می‌بایست واقعاً مجبور بودیم به آن سایت یا وبلاگ سر بزنیم، این کار بسیار زمان بر بود و به دلیل اینکه حداقل باید صفحه اول سایت لود می‌شد تا از به روز بودن یا نبودنش مطمئن شویم هزینه زیادی هم برای کاربران ایجاد می‌کرد. اینجا بود که RSS ضمن نجات دادن کاربران از این دردسر همیشگی به انتشار انفجاری اطلاعات در سطح وسیع هم کمک کرد.

حالا همین مساله برای فیدهای RSS به وجود آمده، تعداد فیدهایی که هر روز باید مطالبشان را ببینیم زیاد شده‌اند، دنبال کردن این مطالب به خودی خود دشوار است چه برسد به اینکه بخواهیم مطالب Share شده توسط دوستان را هم دنبال کنیم آن هم روی سرویس‌ها و سایت‌های مختلف. آیا راه حلی برای این مساله وجود دارد؟ آیا می‌توانیم نرم‌افزارهای داشته باشیم که مثل وحید آنلاین عمل کنند و مطالب مورد علاقه ما را از میان صدها و هزارها مطلب که در روز منتشر می‌شود برایمان جدا کنند؟ آیا می‌توانیم یک خبرگزاری شخصی درست کنیم؟ در چند نوشته به پاسخ این سوالات خواهم پرداخت.

جستجوی ذخیره شده

در اولین گام از بررسی روش‌های نرم‌افزاری به جستجوی ذخیره شده می‌پردازم. برای روشن شدن موضوع فرندفید را در نظر بگیرید. سایتی که کاربران می‌توانند فید سرویس‌های مختلف را به آن متصل کنند و در یک اینترفیس خوب (شاید بهترین در حوزه اینگونه سایت‌ها) به صورت Realtime مطالب را ببینند و Share کنند و Like بزنند و در موردشان نظر بدهند. فرندفید بخشی دارد به عنوان جستجوی ذخیره شده، کاربران در این بخش می‌توانند یک View سفارشی از اطلاعات روی فرندفید بر اساس پارامترهایی که خود تنظیم می‌کنند داشته باشند. مثلاً من می‌توانم برای جدا کردن مطالب مهم آی تی، یک جستجو ذخیره شده درست کنم که در آن، فیدهایی از گروه آی تی (که خودم از مجموعه دوستانم در فرندفید ساخته‌ام) را نشان بدهد که حداقل ۵ لایک و ۵ نظر داشته باشند، یا کاربر/کاربران خاصی در موردش نظر داده باشند یا شامل کلمه/کلمات خاصی در عنوان فید یا نظرات آن باشد. وقتی از این امکان استفاده می‌کنید به سادگی می‌توانید View های سفارشی که به شما امکان غربالگری بهتر محتوا را می‌دهند داشته باشید.

در این مورد بیشتر صحبت می‌کنیم. شما هم در کامنت‌ها می‌توانید روش‌هایی را که برای دسترسی به محتوای مورد علاقه‌تان در اقیانوس محتوای روی وب استفاده می‌کنید معرفی کنید.

ارسال نظر سریع

چرا فروم‌ها به ابزاری قدیمی برای نشر محتوا تبدیل شده‌اند؟

What’s happening

همان‌طور که در این نوشته به درستی مطرح شده:

سایت‌های مثل توییتر و فرندفید بیشتر برای به اشتراک‌گذاری رویدادها و فعالیت‌های در لحظه هستند

اگر بخواهیم موضوع جالب یا خبری را منتشر کنیم از فروم استفاده می‌کنیم یا از یک سرویس وب ۲؟

چه نرم‌افزارهایی را می‌توان جایگزین فروم کرد؟سایت‌های وب ۲ قابلیت‌هایی را در اختیار ما می‌گذارند که نشر و بازنشر محتوا در مقیاس وسیع را بسیار ساده می‌کند. در حالی که انتشار یک خبر در یک فروم ممکن است بعد از مدتی در میان thread های دیگر دفن شود و از طرفی تنها در معرض دید تعداد محدودی کاربران یا اعضای آن فروم قرار می‌گیرد، قابلیت بازنشری اطلاعات چه در سایت‌های وب ۲، چه در RSS Reader ها حداقل در تئوری امکان مشاهده آن را برای همه کاربران آنلاین فراهم می‌کند.

توسعه دانش

برای داشتن یک سایت که قرار است محتوایی نظیر مقالات یا توضیحاتی درباره یک موضوع خاص را ارائه کند از چه نرم‌افزاری استفاده می‌کنید؟ فروم یا ویکی؟ ویکی ابزار توسعه و انتقال دانش است، ابزاری که باز به دلیل استفاده از قدرت مشارکت عموم کاربران توانسته ما را از نرم‌افزارهای وب ۱ که برای کاربرد مشابه استفاده می‌شدند بی‌نیاز کند.

نمایش اطلاعات مرتبط

سایت‌های وب ۲ به واسطه فاکتورهایی نظیر تگ یا کلمات کلیدی قادر یا جستجوهای ذخیره شده و … قادر هستند اطلاعات مرتبط یک موضوع را به شما نمایش دهند. تصور کنید اگر قرار بود اشتراک ویدئو به جای یوتیوب در یک فروم انجام شود، جستجو درباره یک ویدئو خاص در یوتیوب یا مشاهده یک ویدئو پایان حضور ما در یوتیوب نیست. ما اغلب ویدئوهای مرتبط را‌ چک می‌کنیم، در مورد Video Response ها یا ویدئوهای جدید یک کانال که عضوش شده‌ایم هم همین است. ابزارهای وب ۲ ما را به تولید و مصرف بیشتر محتوا عادت می‌دهند و به تدریج آن را به یک نیاز تبدیل می‌کنند، نیازی که دیگر توسط فروم‌ها و دیگر نرم‌افزارهای مشابه وب ۱ پاسخ داده نمی‌شود. در مورد مزایا و معایب این عادات بیشتر صحبت خواهیم کرد.

دلایل قدیمی شدن مدل کاری فروم‌ها به موارد مطرح شده محدود نیستند، این‌ها شاید مهترین دلایل باشند. امیدوارم با وارد شدن دیگران در این گفت‌و گوها نتایج بهتری بگیریم.

چه نرم‌افزارهایی را می‌توان جایگزین فروم کرد؟

آیا از فرندفید یا فیس بوک یا توییتر می‌توان به عنوان جایگزین فروم‌ها استفاده کرد؟ در مورد کاربرد نشر محتوا جواب مثبت است، اما اگر هدف کاربرد Q&A باشد خیر.

در سال‌های اخیر ایده‌های بهتری برای جایگزینی فروم‌ها به عنوان سایت‌های پرسش و پاسخ جدید مطرح شده است. درباره Stack Overflow و روش کار آن قبلاً نوشته‌ام و توصیه می‌کنم اگر به این مبحث علاقمند هستید آن را حتماً مطالعه کنید، البته راه برای صحبت در مورد تفاوت‌های عناصر مشترک (مثل تفاوت badge ها و سیستم ranking فروم‌ها) هم باز است. طراحی و روش کار Stack Overflow چنان کارا بوده که حتی گوگل هم برای توسعه دهندگان آندروئید از آن به عنوان سایت رسمی پرسش و پاسخ استفاده می‌کند.

سرویس‌های جدیدی نظیر Aardvark هم هستند که به موقع درباره‌شان خواهم نوشت. جایگزینی فروم مبحث بسیار جدی برای آینده وب و جستجو در وب است. برای اجتناب از پراکندگی و همین طور طولانی شدن بحث، صحبت درباره جایگزین‌های فروم را به زمانی دیگر و بعد از مشخص شدن نتایج صحبت‌های وبلاگی درباره فروم‌ها موکول می‌کنم.

ارسال نظر سریع