بایگانی

بایگانی برای دسته ی ‘متفرقه’

پایان فرا وب و آغاز آرایه

آرایه  از سال ۸۲ تا ۸۸ بارها وبلاگم را از سرویس‌دهنده‌های مختلف رایگان منتقل کردم، با نام‌ها و موضوعات مختلف. در سال ۸۸ فرا وب در اینجا راه افتاد تا پایانی باشد بر خانه به دوش بودن.

از امروز، نام وبلاگ شخصی‌ام آرایه خواهد بود. ظاهرش را تغییر دادم و از قالب رسمی‌تری استفاده کردم، نام وبلاگ هم به تناسب تغییر کرده تا نشان دهنده تخصصی‌تر شدن نوشته‌ها باشد.

نمی‌دانم عمر آرایه چقدر است، اما رویکردی تخصصی‌تر به فناوری اطلاعات و کارآفرینی که اصلی‌ترین موضوعاتش هستند خواهم داشت و البته از نرم‌افزارهای سازمانی خواهم گفت که تولید آن‌ها به کسب و کار اصلی‌ام در این چند سال تبدیل شده است. تا مدت‌ها وبلاگ برای من یک جور دفترچه خاطرات یا روزنامه شخصی بود، از امروز کلاس درس خواهد بود. کلاس درسی که در آن هم معلم هستم و هم شاگرد.

با من در آرایه همراه باشید.

Categories: متفرقه Tags:

ایرانسل + برای اندروید و چند نکته

نمایی از برنامه ایرانسل +چند ماه پیش اولین برنامه اندرویدی خودم را نوشتم و برای تست در اختیار چند نفر از دوستان قرار دادم: ایرانسل + برنامه‌ای است برای ارائه خدمات ایرانسل برای گوشی‌های اندرویدی.
با استفاده از این برنامه می توانید اعتبار باقیمانده خود را مشاهده کنید، همینطور طرح های اینترنتی مختلف را فعال و اعتبار باقیمانده آنها را ببینید یا ایرانسل خود را شارژ کنید. این برنامه ویجت برای شارژ و مشاهده اعتبار دارد که کار کردن با آن را راحت‌تر می‌کند.

 

برنامه را برای نیاز شخصی خودم نوشتم اما آن را برای استفاده عموم به صورت رایگان برای بازار ارسال کردم، اعلام کردند مشکلاتی برای نمایش در اسکرین‌های کوچکتر و همینطور استفاده از نام و لوگوی ایرانسل وجود دارد و همینطور مجوزهایی که برنامه هنگام نصب نیاز داشت.

 

امروز متوجه شدم که بازار برنامه ای برای ایرانسل ارائه داده که بنا به گفته خودشان به سفارش ایرانسل تهیه شده است.

 

این موضوع چند تجربه جالب برای من داشت:

تیم بهتر از فرد عمل می کند

مسلماً ایده ساخت چنین نرم افزاری برای ایرانسل، می‌تواند به ذهن هر کسی برسد، و توسعه دهنده‌ای مثل من می تواند به راحتی آن را پیاده سازی نماید. اما برای تداوم و تجاری کردن نیاز به یک کار تیمی هست.

 

ایده به تنهایی مهم نیست

گرچه ایرانسل + ایده جالبی دارد، اما خود ایده به تنهایی مهم نیست، نحوه عملی کردن و ارائه آن مسلماً خیلی مهمتر است. در این بین فاکتورهایی نظیر اینترفیس، نحوه پرزنت و دسترسی پذیری محصول نهایی بسیار تاثیر گذار است.

 

رقابت نیاز به شناخت رقیب دارد

ارائه نسخه اولیه ایرانسل+ به بازار، مصادف شده بود با عرضه نسخه جدید بازار که در آن امکان خرید شارژ ایرانسل وجود داشت. بازاری‌ها گفته بودند که اگر ایرانسل+ بخواهد امکان خرید شارژ را فراهم کند، نمی توانند محصولی که به صورت مستقیم با بازار به رقابت می‌پردازد را از طریق بازار عرضه کنند.

مخاطبین زیادی که بازار در اختیار دارد و قدرت و شهرتی که به واسطه ارائه خود نرم افزار بازار و همچنین چند نرم افزار اندرویدی دیگر در بین کاربران پیدا کرده، برگ برنده‌ای است که راه ارائه محصولات رقابتی را سخت می‌کند.

 

 

این‌ها بخشی از تجربیاتی هستند که از این ماجرا داشتم، تجربه‌هایی که در کارهای بعدی قطعاً مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این مورد خواهم نوشت.

 

پ.ن: شاید برگشته باشم!

دهه‌ای که آغاز می‌شود

۱۵ فروردین ۱۳۹۰ ۱ دیدگاه

شما چه ایده ای برای دهه 90 دارید؟اگر اشتباه نکنم در دهه ۸۰ بیشترین زمانی که از اینترنت دور بودم مربوط به دوره آموزشی نظام وظیفه بود. کم نیست این یک دهه تجربه، آنقدر هست که بدانم باید پوست انداخت و عبور کرد از این مرحله. البته وبلاگ و وبلاگ نویسی هنوز جایگاه خودش را دارد ولی دنیا عوض شده، دیر یا زود ما هم همراه این تغییرات خواهیم شد.

و حالا دهه ۹۰ را شروع می‌کنیم. فکر می‌کنم باید جور دیگری به وب نگاه کنیم: کم کم خداحافظی کنیم با آن وب سنتی، سلام کنیم به ایده‌های نو و آغازگر فصل جدیدی برای وب (نه لزوماً وب فارسی*) باشیم.

شما چه ایده‌ای برای دهه ۹۰ دارید؟

* جهانی فکر کنید، کسی چه می‌داند، شاید شما زوکربرگ بعدی باشید.

Categories: متفرقه Tags:

زندگی منظم با تقویم‌های دیجیتال

قبلاً وقتی درباره رویدادنگار صحبت می‌کردم از یکی از مسائلی که هر روز باهاش روبرو بودم گفتم:

یکی از مسائلی که همیشه و به خصوص در این چند سال اخیر با آن روبرو بودم، فراموشی بعضی از کارها/قول و قرارهای روزانه بود. برای حل این مساله راه‌های مختلفی را امتحان کردم. از To Do های کامپیوتری تا ایمیل‌های یادآوری به خودم و نوشتن در دفترچه یادداشت. جالب بود که گاهی چک کردن این یادآورها را هم فراموش می‌کردم!

تا حالا به این فکر کردید که با استفاده از تقویم‌های دیجیتال تا چه اندازه می‌تونید کارهاتون رو منظم کنید و از فراموش شدن قرارها و کارهایی که باید انجام بدید جلوگیری کنید. اگر شما هم مثل من با فراموشی کارها و قول و قرارهاتون روبرو هستید شاید تقویم‌های دیجیتال بتوانند کمک کنند. به خصوص که امروزه با کامپیوتر و موبایل و اینترنت بیشتر از سررسیدها سر و کار داریم.

تقویم آی پد نمونه دیجیتالی شده از تقویم های سررسید که بهشون عادت داشتیم

تقویم دسکتاپ

خب من از Outlook مایکروسافت استفاده می‌کنم که نرم‌افزار خوب و کاملی هست. برای اینکه تقویم شمسی رو در Outlook‌ داشته باشید می‌تونید از نرم افزار پرنیان که رایگان هست استفاده کنید. این نرم‌افزار هم برای نسخه ۲۰۰۷ و هم برای نسخه ۲۰۱۰ کار می‌کنه.

تقویم موبایل

همه گوشی‌های امروزی تقویم و امکان ست کردن رویدادها و قرارها و کارها رو دارند. حتی گوشی‌های قدیمی هم چنین امکاناتی رو داشتند!  اگر نگران فارسی بودن تقویم هستید می‌تونید به کمک برنامه جاوایی کوچکی که نوشتم به تقویم گوشی‌تون رویدادهایی با تاریخ شمسی اضافه کنید یا از برنامه نگار که قبلاً معرفی کردم استفاده کنید.

تقویم آنلاین

تقویم گوگل انتخاب و پیشنهاد من هست. ساده و سریع مثل همه محصولات وبی دیگه گوگل، می‌تونید قرارها و رویدادها رو مشخص کنید و براشون reminder ایمیلی هم ست کنید. برای استفاده از تقویم شمسی هم می‌تونید پاسخ‌های سوالی درباره نحوه اضافه کردن تقویم شمسی به Google Calendar رو در داناترین بخونید.

هماهنگ سازی اطلاعات تقویم‌های دیجیتال

اغلب گوشی‌های تلفن همراه نرم‌افزارهایی دارند که به کمک اون‌ها می‌توانید کار Sync بین تقویم گوشی و تقویم دسکتاپ (مثل Outlook) رو انجام بدید. گوگل یک برنامه کوچک ارائه داده که می‌تونه اطلاعات Outlook رو با Google Calendar هماهنگ کنه، توضیحات بیشتر رو اینجا می‌تونید ببینید.
نتیجه: توی Outlook تقویم شمسی دارید، آخر هر هفته برنامه‌های هفته بعدتون رو وارد کنید، بعد به کمک نرم‌افزارهای لازم اطلاعات رو بین تقویم موبایل و تقویم آنلاینتون sync کنید. Reminder های لازم رو هم که ست کرده باشید امکان نداره کاری یا قراری رو فراموش کنید. هر زمان هم که در یکی از این تقویم‌ها رویدادی رو وارد می‌کنید به راحتی می‌تونید اطلاعات رو خیلی ساده و سریع sync کنید.

پ.ن: نسخه آزمایشی داناترین مدتی هست راه افتاده، درباره‌اش خواهم نوشت.

البسکو و شروع یک راه طولانی

۲۹ مرداد ۱۳۸۹ ۳ دیدگاه

logo_fa مدتی است درگوشه و کنار وبلاگستان، نوشته‌هایی درباره سایت البسکو می‌بینیم که واکنش‌های مختلفی هم داشته. در این نوشته سعی می‌کنم کمی درباره این سایت و تاثیری که می‌تونه بر فضای آی تی و تجارت الکترونیک داشته باشه صحبت کنم.

فروشگاه الکترونیک در ایران: سراب یا واقعیت؟

چند سال پیش که روش ارسال از طریق پست و پرداخت غیرآنلاین ایجاد شد، خیلی سریع فضای وب پر شد از فروشگاه‌های الکترونیک. اغلب این فروشگاه‌ها مختص یک رده محصول (مثلاً کتاب، سی دی یا لوازم کامپیوتر) بودند. بعضی از اون‌ها موفق شدند بازار خودشون رو پیدا کنند و کسب و کاری بر مبنای فروش آنلاین داشته باشند اما بیشتر این فروشگاه‌ها که قارچ گونه رشد کرده بودند بعد از مدتی دیگه کارشون رو ادامه نمی‌دادند.

شاید یکی از مزایایی که خیلی‌ها رو به فکر استفاده از فروش آنلاین انداخته (به خصوص در حوزه‌هایی مثل فروش نرم‌افزار و بازی) کاهش هزینه‌ها و سهولت فروش به صورت آنلاین و مواردی مثل عدم پرداخت مالیات بوده، به هر حال هرچند هنوز این حوزه برای خیلی‌ها جذاب مونده ولی در عمل تعداد کسانی که در کسب و کار فروش آنلاین موفق بودند تغییری نکرده است. اما با ورود سایت‌هایی مثل البسکو، اتفاقات مثبتی رو پیش بینی می‌کنم که در ادامه توضیح خواهم داد.

البسکو: مرکز خرید اینترنتی

خب در نگاه اول، البسکو یک فروشگاه الکترونیک ساده هست، اما واقعیت اینه که البسکو جزء معدود مراکز خرید اینترنتی در وب فارسی است. البسکو رو میشه آغاز یک راه طولانی در این حوزه دونست. در ایران ما سایت‌هایی نظیر آمازون نداریم که کالاهای مختلف رو به کمک یک شبکه وسیع عرضه کنند و در عین حال خدمات و پشتیبانی مناسب هم ارائه بدهند. البسکو شروعی هست برای مراکز خرید اینترنتی نوین در ایران.

اجازه بدید مثالی بزنم تا این تفاوت رو بهتر حس کنید. در شهرهای بزرگ، خرید همیشه یکی از معضلات بوده، مثلاً برای خرید لباس باید به بخشی از شهر رفت، برای خرید لوازم منزل یا لوازم الکترونیک به بخش دیگری از شهر. اگر ترافیک، هزینه رفت و آمد و زمان رو در نظر بگیریم می‌بینیم که خرید در شهرهای بزرگ تبدیل به یک فاجعه می شه! در چنین شرایطی مراکز خرید چند طبقه که در طبقات مختلفشون کالاها و خدمات مختلف رو ارائه می‌دهند با استقبال روبرو میشه، البسکو هم چنین ایده‌ای رو در فضای مجازی پیاده کرده. اینکه شما در این فروشگاه لوازم خانه، کتاب، پوشاک، لوازم الکترونیک، گل و هدیه می‌تونید بخرید و حوزه کاری سایت منحصر به فروش یک نوع کالا/خدمات خاصی نیست آغاز راه مراکز خرید اینترنتی است: جایی که می‌تونید آنچه که نیاز دارید رو آنلاین تهیه کنید.

در این بازارهای بزرگ (چه مجازی و چه حقیقی)، صرف ارائه کالا باعث جذب مشتری نمی‌شه. مثلاً امکان مرجوع کردن یا تعویض کالای خریداری شده رو در نظر بگیرید. وقتی یک بازار رقابتی وجود داشته باشه، فعالین بازار علاوه بر فاکتورهای مثل کاهش هزینه‌ها و افزایش کیفیت سعی می‌کنند با ارائه خدماتی مثل امکان تعویض کالا، سهم بیشتری از بازار رو کسب کنند. در فروش آنلاین هم چنین مساله‌ای وجود داره. البسکو با ارائه این خدمات در واقع به مشتریانش کمک می‌کنه تا اگر از کالای خریداری شده راضی نبودند به سادگی با تکمیل و ارسال یک فرم، اون کالا رو مرجوع یا تعویض کنند.

در البسکو امکان ارسال از طریق پیک و پست پیشتاز و DHL وجود داره که اغلب فروشگاه‌ها می‌توانند چنین خدماتی را ارائه بدند اما البسکو برای خریدهای بیشتر از ۳۰ هزار تومان هزینه ارسال دریافت نمی‌کنه.

امنیت خرید، به خصوص در خرید آنلاین، از دیگر عوامل موفق بودن یک تجربه خرید آنلاین هست که البسکو با استفاده از گواهی دیجیتالی اون رو تضمین کرده. کار با سایت و خرید از اون هم بسیار ساده و سریع هست.

تبلیغات در وبلاگستان و فرهنگ سازی برای نقد

اینکه نوشته‌هایی در جهت تبلیغ یک سایت/کالا/سرویس نوشته شود به خودی خود بد نیست، اتفاقاً به نظر من هوشمندی صاحب سایت/کالا/سرویس را می‌رساند که برای معرفی آنچه که دارد از توان وبلاگستان بهره بگیرد. اما باید به نظرم این گونه نوشته‌ها بیشتر به سمت review پیش برود تا اینکه صرفاً تبلیغ محض باشد. مقایسه انجام شود، نکات قوت و ضعف منصفانه بیان شود، از تجربیات شخصی حرف زده بشود. در چنین فضایی است که همه برنده می‌شوند: هم کسی که محصولی برای ارائه دارد، هم کسی که review می‌نویسد و هم کاربری که می‌خواهد انتخاب کند.

البسکو علاوه بر اینکه در بحث مراکز خرید پیشتاز بوده، به خاطر نوع نگاه مثبتی که به تبلیغات در اینترنت داشته است به نظر من شایسته تقدیر است. حمایت از وبلاگ‌نویسان و جشنواره وب ایران نمونه‌ای از اعتقاد به تاثیرگذاری اینترنت است. در این مورد در نوشته‌ای دیگر صحبت خواهیم کرد.

تولید محتوا در وبلاگستان فارسی: خوب، بد، زشت

خلاصه ماجرا:

خوب: بچه‌های Old School، کسانی که وقت می‌گذارند تا یک مطلب خوب رو آماده کنند، همیشه مطالبشون original نیست، اما حتی در مطالب ترجمه‌ای یا گردآوری شده از منابع مختلف هم، امانتدار و در عین حال دقیق و خلاق هستند. کار ارزشمند این گروه تولید محتوای ماندگار برای وب فارسی هست.

بد: بچه‌های New School: مینیمال نویس‌ها. وبلاگ‌های مینیمال یا وبلاگ‌نویس‌های مینیمال ذاتاً بد نیستند اما ذائقه مصرف کنندگان محتوای فارسی رو به شکل بدی تغییر دادند، درست مثل فست فودها.

زشت: دار و دسته‌های وبلاگی: همه کسانی که به نوعی ترافیک وبلاگستان رو به هر شکلی از جایی که باید باشه به جایی که نباید باشه هدایت می‌کنند. مثل سایت‌های اسپم یا وبلاگ‌های کپی کار که باعث می‌شوند انگیزه کار و تولید محتوا در فضای وب فارسی برای کسانی که زحمت می‌کشند ولی دیده/خوانده نمی‌شوند کم بشه.

اما اصل ماجرا:

این روزها به خاطر مشغله کاری کمتر فرصت نوشتن پیدا می‌کنم، اما خوندن نوشته ژانرهای بلاگ نویسی ما باعث شد کمی وقت بگذارم و درباره یک موضوع مهم که مدت‌هاست می‌خوام در موردش صحبت کنم بنویسم: تولید محتوا.

قبل از صحبت درباره تولید محتوا اجازه بدید کمی درباره تاریخچه وبلاگ‌ها صحبت کنم.

اولین نسل وبلاگ‌نویس‌های ایرانی کسانی مثل سلمان جریری، حسین درخشان، صنم دولتشاهی (خورشید خانوم) و … به معنای واقعی تولیدکننده محتوا برای وبلاگستان فارسی بودند. اون زمان (تقریباً ۹ سال پیش) تعداد وبلاگ‌های فارسی کم بود و به دلیل نبود سرویس‌دهنده وبلاگ فارسی و دانش کم، بیشتر کاربران اینترنت ترجیح می‌داند مطالب خوب وبلاگ‌های نسل اول رو بخونن تا اینکه خودشون وبلاگ داشته باشند. راهنمای ساخت وبلاگ که حسین درخشان در وبلاگ خودش قرار داد و در چند روزنامه و مجله چاپ کرد و همینطور ظهور پرشین بلاگ و بعدها بلاگفا و ده‌ها سرویس‌دهنده ریز و درشت دیگه منجر به رشد انفجاری تعداد وبلاگ‌ها شد به طوری که لااقل از نظر کمی ایران رو در لیست کشورهای با بیشترین تعداد وبلاگ‌نویس قرار داد.

نسل دوم وبلاگ‌نویس‌ها که از سرویس‌دهنده‌های رایگان شروع کردند و بعضی از آن‌ها در سایت‌های شخصی ادامه دادند در واقع پرچم تولید محتوا رو از نسل اول گرفته بودند. امروز تعداد بسیار اندکی از وبلاگ‌نویسان نسل اول و دوم هنوز در حال وبلاگ‌نویسی هستند. نسل دوم هم علاوه بر تولید محتوا، توی وبلاگ‌هاشون چیزی داشتند به اسم لینک‌دونی (جد سایت‌هایی نظیر del.icio.us) که توی اون لینک‌های خوبی که در سایت‌ها و وبلاگ‌های دیگه پیدا می‌کردند رو قرار می‌دادند. این اولین جرقه‌های به اشتراک گذاری محتوا بود، زمانی که هنوز به اشتراک گذاری محتوا در گودر و فیس بوک و این‌ها مطرح نبود.

چند سالی است که در غیاب اغلب افراد مهم نسل اول و دوم وبلاگ‌نویسان، نسل سومی در حال کار بر تولید محتوا در وبلاگستان فارسی است. نسلی که یاد گرفته Share کنه، Like بزنه ولی علاقه‌ای به تولید محتوا نداره! نسلی که حتی علاقه‌ای به مصرف محتوا هم نداره به خصوص اگر اون محتوا (مثل همین نوشته) بلند باشه. این چیزی هست که قبلاً درباره زمینه بروزش در قالب آسیب‌های وب ۲ ای کمی صحبت کردم اینجا و اینجا و اینجا. علاوه بر مواردی که اشاره کردم، این نسل کاربرد شبکه‌های اجتماعی رو هم بر اساس سلیقه خودش تعریف می‌کنه. در این رابطه خوندن گودر با طعم ایرانی، صفحه نیازمندی‌های ملت خالی از لطف نیست.

در چنین شرایطی با اضافه کردن فیلترینگ نه تنها نمیشه امیدی به رشد تولید محتوا در فضای وب فارسی داشت، بلکه باید شاهد افت کیفی و کمی محتوای فارسی وب باشیم.این مقدمات رو داشته باشید تا برسیم به صحبت درباره راه حل‌های تولید محتوا به خصوص در زمینه مورد علاقه‌ام یعنی فناوری اطلاعات.

ادامه دارد…