از سال ۸۲ تا ۸۸ بارها وبلاگم را از سرویس‌دهنده‌های مختلف رایگان منتقل کردم، با نام‌ها و موضوعات مختلف. در سال ۸۸ فرا وب در اینجا راه افتاد تا پایانی باشد بر خانه به دوش بودن.

از امروز، نام وبلاگ شخصی‌ام آرایه خواهد بود. ظاهرش را تغییر دادم و از قالب رسمی‌تری استفاده کردم، نام وبلاگ هم به تناسب تغییر کرده تا نشان دهنده تخصصی‌تر شدن نوشته‌ها باشد.

نمی‌دانم عمر آرایه چقدر است، اما رویکردی تخصصی‌تر به فناوری اطلاعات و کارآفرینی که اصلی‌ترین موضوعاتش هستند خواهم داشت و البته از نرم‌افزارهای سازمانی خواهم گفت که تولید آن‌ها به کسب و کار اصلی‌ام در این چند سال تبدیل شده است. تا مدت‌ها وبلاگ برای من یک جور دفترچه خاطرات یا روزنامه شخصی بود، از امروز کلاس درس خواهد بود. کلاس درسی که در آن هم معلم هستم و هم شاگرد.

با من در آرایه همراه باشید.

چند ماه پیش اولین برنامه اندرویدی خودم را نوشتم و برای تست در اختیار چند نفر از دوستان قرار دادم: ایرانسل + برنامه‌ای است برای ارائه خدمات ایرانسل برای گوشی‌های اندرویدی.
با استفاده از این برنامه می توانید اعتبار باقیمانده خود را مشاهده کنید، همینطور طرح های اینترنتی مختلف را فعال و اعتبار باقیمانده آنها را ببینید یا ایرانسل خود را شارژ کنید. این برنامه ویجت برای شارژ و مشاهده اعتبار دارد که کار کردن با آن را راحت‌تر می‌کند.

برنامه را برای نیاز شخصی خودم نوشتم اما آن را برای استفاده عموم به صورت رایگان برای بازار ارسال کردم، اعلام کردند مشکلاتی برای نمایش در اسکرین‌های کوچکتر و همینطور استفاده از نام و لوگوی ایرانسل وجود دارد و همینطور مجوزهایی که برنامه هنگام نصب نیاز داشت.

امروز متوجه شدم که بازار برنامه ای برای ایرانسل ارائه داده که بنا به گفته خودشان به سفارش ایرانسل تهیه شده است.

این موضوع چند تجربه جالب برای من داشت:

تیم بهتر از فرد عمل می کند

مسلماً ایده ساخت چنین نرم افزاری برای ایرانسل، می‌تواند به ذهن هر کسی برسد، و توسعه دهنده‌ای مثل من می تواند به راحتی آن را پیاده سازی نماید. اما برای تداوم و تجاری کردن نیاز به یک کار تیمی هست.

ایده به تنهایی مهم نیست

گرچه ایرانسل + ایده جالبی دارد، اما خود ایده به تنهایی مهم نیست، نحوه عملی کردن و ارائه آن مسلماً خیلی مهمتر است. در این بین فاکتورهایی نظیر اینترفیس، نحوه پرزنت و دسترسی پذیری محصول نهایی بسیار تاثیر گذار است.

رقابت نیاز به شناخت رقیب دارد

ارائه نسخه اولیه ایرانسل+ به بازار، مصادف شده بود با عرضه نسخه جدید بازار که در آن امکان خرید شارژ ایرانسل وجود داشت. بازاری‌ها گفته بودند که اگر ایرانسل+ بخواهد امکان خرید شارژ را فراهم کند، نمی توانند محصولی که به صورت مستقیم با بازار به رقابت می‌پردازد را از طریق بازار عرضه کنند.

مخاطبین زیادی که بازار در اختیار دارد و قدرت و شهرتی که به واسطه ارائه خود نرم افزار بازار و همچنین چند نرم افزار اندرویدی دیگر در بین کاربران پیدا کرده، برگ برنده‌ای است که راه ارائه محصولات رقابتی را سخت می‌کند.

این‌ها بخشی از تجربیاتی هستند که از این ماجرا داشتم، تجربه‌هایی که در کارهای بعدی قطعاً مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این مورد خواهم نوشت.

پ.ن: شاید برگشته باشم!

اگر اشتباه نکنم در دهه ۸۰ بیشترین زمانی که از اینترنت دور بودم مربوط به دوره آموزشی نظام وظیفه بود. کم نیست این یک دهه تجربه، آنقدر هست که بدانم باید پوست انداخت و عبور کرد از این مرحله. البته وبلاگ و وبلاگ نویسی هنوز جایگاه خودش را دارد ولی دنیا عوض شده، دیر یا زود ما هم همراه این تغییرات خواهیم شد.

و حالا دهه ۹۰ را شروع می‌کنیم. فکر می‌کنم باید جور دیگری به وب نگاه کنیم: کم کم خداحافظی کنیم با آن وب سنتی، سلام کنیم به ایده‌های نو و آغازگر فصل جدیدی برای وب (نه لزوماً وب فارسی*) باشیم.

شما چه ایده‌ای برای دهه ۹۰ دارید؟

* جهانی فکر کنید، کسی چه می‌داند، شاید شما زوکربرگ بعدی باشید.

قبلاً وقتی درباره رویدادنگار صحبت می‌کردم از یکی از مسائلی که هر روز باهاش روبرو بودم گفتم:

یکی از مسائلی که همیشه و به خصوص در این چند سال اخیر با آن روبرو بودم، فراموشی بعضی از کارها/قول و قرارهای روزانه بود. برای حل این مساله راه‌های مختلفی را امتحان کردم. از To Do های کامپیوتری تا ایمیل‌های یادآوری به خودم و نوشتن در دفترچه یادداشت. جالب بود که گاهی چک کردن این یادآورها را هم فراموش می‌کردم!

تا حالا به این فکر کردید که با استفاده از تقویم‌های دیجیتال تا چه اندازه می‌تونید کارهاتون رو منظم کنید و از فراموش شدن قرارها و کارهایی که باید انجام بدید جلوگیری کنید. اگر شما هم مثل من با فراموشی کارها و قول و قرارهاتون روبرو هستید شاید تقویم‌های دیجیتال بتوانند کمک کنند. به خصوص که امروزه با کامپیوتر و موبایل و اینترنت بیشتر از سررسیدها سر و کار داریم.

تقویم دسکتاپ

خب من از Outlook مایکروسافت استفاده می‌کنم که نرم‌افزار خوب و کاملی هست. برای اینکه تقویم شمسی رو در Outlook‌ داشته باشید می‌تونید از نرم افزار پرنیان که رایگان هست استفاده کنید. این نرم‌افزار هم برای نسخه ۲۰۰۷ و هم برای نسخه ۲۰۱۰ کار می‌کنه.

تقویم موبایل

همه گوشی‌های امروزی تقویم و امکان ست کردن رویدادها و قرارها و کارها رو دارند. حتی گوشی‌های قدیمی هم چنین امکاناتی رو داشتند!  اگر نگران فارسی بودن تقویم هستید می‌تونید به کمک برنامه جاوایی کوچکی که نوشتم به تقویم گوشی‌تون رویدادهایی با تاریخ شمسی اضافه کنید یا از برنامه نگار که قبلاً معرفی کردم استفاده کنید.

تقویم آنلاین

تقویم گوگل انتخاب و پیشنهاد من هست. ساده و سریع مثل همه محصولات وبی دیگه گوگل، می‌تونید قرارها و رویدادها رو مشخص کنید و براشون reminder ایمیلی هم ست کنید. برای استفاده از تقویم شمسی هم می‌تونید پاسخ‌های سوالی درباره نحوه اضافه کردن تقویم شمسی به Google Calendar رو در داناترین بخونید.

هماهنگ سازی اطلاعات تقویم‌های دیجیتال

اغلب گوشی‌های تلفن همراه نرم‌افزارهایی دارند که به کمک اون‌ها می‌توانید کار Sync بین تقویم گوشی و تقویم دسکتاپ (مثل Outlook) رو انجام بدید. گوگل یک برنامه کوچک ارائه داده که می‌تونه اطلاعات Outlook رو با Google Calendar هماهنگ کنه، توضیحات بیشتر رو اینجا می‌تونید ببینید.
نتیجه: توی Outlook تقویم شمسی دارید، آخر هر هفته برنامه‌های هفته بعدتون رو وارد کنید، بعد به کمک نرم‌افزارهای لازم اطلاعات رو بین تقویم موبایل و تقویم آنلاینتون sync کنید. Reminder های لازم رو هم که ست کرده باشید امکان نداره کاری یا قراری رو فراموش کنید. هر زمان هم که در یکی از این تقویم‌ها رویدادی رو وارد می‌کنید به راحتی می‌تونید اطلاعات رو خیلی ساده و سریع sync کنید.

پ.ن: نسخه آزمایشی داناترین مدتی هست راه افتاده، درباره‌اش خواهم نوشت.

مدتی است درگوشه و کنار وبلاگستان، نوشته‌هایی درباره سایت البسکو می‌بینیم که واکنش‌های مختلفی هم داشته. در این نوشته سعی می‌کنم کمی درباره این سایت و تاثیری که می‌تونه بر فضای آی تی و تجارت الکترونیک داشته باشه صحبت کنم.

فروشگاه الکترونیک در ایران: سراب یا واقعیت؟

چند سال پیش که روش ارسال از طریق پست و پرداخت غیرآنلاین ایجاد شد، خیلی سریع فضای وب پر شد از فروشگاه‌های الکترونیک. اغلب این فروشگاه‌ها مختص یک رده محصول (مثلاً کتاب، سی دی یا لوازم کامپیوتر) بودند. بعضی از اون‌ها موفق شدند بازار خودشون رو پیدا کنند و کسب و کاری بر مبنای فروش آنلاین داشته باشند اما بیشتر این فروشگاه‌ها که قارچ گونه رشد کرده بودند بعد از مدتی دیگه کارشون رو ادامه نمی‌دادند.

شاید یکی از مزایایی که خیلی‌ها رو به فکر استفاده از فروش آنلاین انداخته (به خصوص در حوزه‌هایی مثل فروش نرم‌افزار و بازی) کاهش هزینه‌ها و سهولت فروش به صورت آنلاین و مواردی مثل عدم پرداخت مالیات بوده، به هر حال هرچند هنوز این حوزه برای خیلی‌ها جذاب مونده ولی در عمل تعداد کسانی که در کسب و کار فروش آنلاین موفق بودند تغییری نکرده است. اما با ورود سایت‌هایی مثل البسکو، اتفاقات مثبتی رو پیش بینی می‌کنم که در ادامه توضیح خواهم داد.

البسکو: مرکز خرید اینترنتی

خب در نگاه اول، البسکو یک فروشگاه الکترونیک ساده هست، اما واقعیت اینه که البسکو جزء معدود مراکز خرید اینترنتی در وب فارسی است. البسکو رو میشه آغاز یک راه طولانی در این حوزه دونست. در ایران ما سایت‌هایی نظیر آمازون نداریم که کالاهای مختلف رو به کمک یک شبکه وسیع عرضه کنند و در عین حال خدمات و پشتیبانی مناسب هم ارائه بدهند. البسکو شروعی هست برای مراکز خرید اینترنتی نوین در ایران.

اجازه بدید مثالی بزنم تا این تفاوت رو بهتر حس کنید. در شهرهای بزرگ، خرید همیشه یکی از معضلات بوده، مثلاً برای خرید لباس باید به بخشی از شهر رفت، برای خرید لوازم منزل یا لوازم الکترونیک به بخش دیگری از شهر. اگر ترافیک، هزینه رفت و آمد و زمان رو در نظر بگیریم می‌بینیم که خرید در شهرهای بزرگ تبدیل به یک فاجعه می شه! در چنین شرایطی مراکز خرید چند طبقه که در طبقات مختلفشون کالاها و خدمات مختلف رو ارائه می‌دهند با استقبال روبرو میشه، البسکو هم چنین ایده‌ای رو در فضای مجازی پیاده کرده. اینکه شما در این فروشگاه لوازم خانه، کتاب، پوشاک، لوازم الکترونیک، گل و هدیه می‌تونید بخرید و حوزه کاری سایت منحصر به فروش یک نوع کالا/خدمات خاصی نیست آغاز راه مراکز خرید اینترنتی است: جایی که می‌تونید آنچه که نیاز دارید رو آنلاین تهیه کنید.

در این بازارهای بزرگ (چه مجازی و چه حقیقی)، صرف ارائه کالا باعث جذب مشتری نمی‌شه. مثلاً امکان مرجوع کردن یا تعویض کالای خریداری شده رو در نظر بگیرید. وقتی یک بازار رقابتی وجود داشته باشه، فعالین بازار علاوه بر فاکتورهای مثل کاهش هزینه‌ها و افزایش کیفیت سعی می‌کنند با ارائه خدماتی مثل امکان تعویض کالا، سهم بیشتری از بازار رو کسب کنند. در فروش آنلاین هم چنین مساله‌ای وجود داره. البسکو با ارائه این خدمات در واقع به مشتریانش کمک می‌کنه تا اگر از کالای خریداری شده راضی نبودند به سادگی با تکمیل و ارسال یک فرم، اون کالا رو مرجوع یا تعویض کنند.

در البسکو امکان ارسال از طریق پیک و پست پیشتاز و DHL وجود داره که اغلب فروشگاه‌ها می‌توانند چنین خدماتی را ارائه بدند اما البسکو برای خریدهای بیشتر از ۳۰ هزار تومان هزینه ارسال دریافت نمی‌کنه.

امنیت خرید، به خصوص در خرید آنلاین، از دیگر عوامل موفق بودن یک تجربه خرید آنلاین هست که البسکو با استفاده از گواهی دیجیتالی اون رو تضمین کرده. کار با سایت و خرید از اون هم بسیار ساده و سریع هست.

تبلیغات در وبلاگستان و فرهنگ سازی برای نقد

اینکه نوشته‌هایی در جهت تبلیغ یک سایت/کالا/سرویس نوشته شود به خودی خود بد نیست، اتفاقاً به نظر من هوشمندی صاحب سایت/کالا/سرویس را می‌رساند که برای معرفی آنچه که دارد از توان وبلاگستان بهره بگیرد. اما باید به نظرم این گونه نوشته‌ها بیشتر به سمت review پیش برود تا اینکه صرفاً تبلیغ محض باشد. مقایسه انجام شود، نکات قوت و ضعف منصفانه بیان شود، از تجربیات شخصی حرف زده بشود. در چنین فضایی است که همه برنده می‌شوند: هم کسی که محصولی برای ارائه دارد، هم کسی که review می‌نویسد و هم کاربری که می‌خواهد انتخاب کند.

البسکو علاوه بر اینکه در بحث مراکز خرید پیشتاز بوده، به خاطر نوع نگاه مثبتی که به تبلیغات در اینترنت داشته است به نظر من شایسته تقدیر است. حمایت از وبلاگ‌نویسان و جشنواره وب ایران نمونه‌ای از اعتقاد به تاثیرگذاری اینترنت است. در این مورد در نوشته‌ای دیگر صحبت خواهیم کرد.

خلاصه ماجرا:

خوب: بچه‌های Old School، کسانی که وقت می‌گذارند تا یک مطلب خوب رو آماده کنند، همیشه مطالبشون original نیست، اما حتی در مطالب ترجمه‌ای یا گردآوری شده از منابع مختلف هم، امانتدار و در عین حال دقیق و خلاق هستند. کار ارزشمند این گروه تولید محتوای ماندگار برای وب فارسی هست.

بد: بچه‌های New School: مینیمال نویس‌ها. وبلاگ‌های مینیمال یا وبلاگ‌نویس‌های مینیمال ذاتاً بد نیستند اما ذائقه مصرف کنندگان محتوای فارسی رو به شکل بدی تغییر دادند، درست مثل فست فودها.

زشت: دار و دسته‌های وبلاگی: همه کسانی که به نوعی ترافیک وبلاگستان رو به هر شکلی از جایی که باید باشه به جایی که نباید باشه هدایت می‌کنند. مثل سایت‌های اسپم یا وبلاگ‌های کپی کار که باعث می‌شوند انگیزه کار و تولید محتوا در فضای وب فارسی برای کسانی که زحمت می‌کشند ولی دیده/خوانده نمی‌شوند کم بشه.

اما اصل ماجرا:

این روزها به خاطر مشغله کاری کمتر فرصت نوشتن پیدا می‌کنم، اما خوندن نوشته ژانرهای بلاگ نویسی ما باعث شد کمی وقت بگذارم و درباره یک موضوع مهم که مدت‌هاست می‌خوام در موردش صحبت کنم بنویسم: تولید محتوا.

قبل از صحبت درباره تولید محتوا اجازه بدید کمی درباره تاریخچه وبلاگ‌ها صحبت کنم.

اولین نسل وبلاگ‌نویس‌های ایرانی کسانی مثل سلمان جریری، حسین درخشان، صنم دولتشاهی (خورشید خانوم) و … به معنای واقعی تولیدکننده محتوا برای وبلاگستان فارسی بودند. اون زمان (تقریباً ۹ سال پیش) تعداد وبلاگ‌های فارسی کم بود و به دلیل نبود سرویس‌دهنده وبلاگ فارسی و دانش کم، بیشتر کاربران اینترنت ترجیح می‌داند مطالب خوب وبلاگ‌های نسل اول رو بخونن تا اینکه خودشون وبلاگ داشته باشند. راهنمای ساخت وبلاگ که حسین درخشان در وبلاگ خودش قرار داد و در چند روزنامه و مجله چاپ کرد و همینطور ظهور پرشین بلاگ و بعدها بلاگفا و ده‌ها سرویس‌دهنده ریز و درشت دیگه منجر به رشد انفجاری تعداد وبلاگ‌ها شد به طوری که لااقل از نظر کمی ایران رو در لیست کشورهای با بیشترین تعداد وبلاگ‌نویس قرار داد.

نسل دوم وبلاگ‌نویس‌ها که از سرویس‌دهنده‌های رایگان شروع کردند و بعضی از آن‌ها در سایت‌های شخصی ادامه دادند در واقع پرچم تولید محتوا رو از نسل اول گرفته بودند. امروز تعداد بسیار اندکی از وبلاگ‌نویسان نسل اول و دوم هنوز در حال وبلاگ‌نویسی هستند. نسل دوم هم علاوه بر تولید محتوا، توی وبلاگ‌هاشون چیزی داشتند به اسم لینک‌دونی (جد سایت‌هایی نظیر del.icio.us) که توی اون لینک‌های خوبی که در سایت‌ها و وبلاگ‌های دیگه پیدا می‌کردند رو قرار می‌دادند. این اولین جرقه‌های به اشتراک گذاری محتوا بود، زمانی که هنوز به اشتراک گذاری محتوا در گودر و فیس بوک و این‌ها مطرح نبود.

چند سالی است که در غیاب اغلب افراد مهم نسل اول و دوم وبلاگ‌نویسان، نسل سومی در حال کار بر تولید محتوا در وبلاگستان فارسی است. نسلی که یاد گرفته Share کنه، Like بزنه ولی علاقه‌ای به تولید محتوا نداره! نسلی که حتی علاقه‌ای به مصرف محتوا هم نداره به خصوص اگر اون محتوا (مثل همین نوشته) بلند باشه. این چیزی هست که قبلاً درباره زمینه بروزش در قالب آسیب‌های وب ۲ ای کمی صحبت کردم اینجا و اینجا و اینجا. علاوه بر مواردی که اشاره کردم، این نسل کاربرد شبکه‌های اجتماعی رو هم بر اساس سلیقه خودش تعریف می‌کنه. در این رابطه خوندن گودر با طعم ایرانی، صفحه نیازمندی‌های ملت خالی از لطف نیست.

در چنین شرایطی با اضافه کردن فیلترینگ نه تنها نمیشه امیدی به رشد تولید محتوا در فضای وب فارسی داشت، بلکه باید شاهد افت کیفی و کمی محتوای فارسی وب باشیم.این مقدمات رو داشته باشید تا برسیم به صحبت درباره راه حل‌های تولید محتوا به خصوص در زمینه مورد علاقه‌ام یعنی فناوری اطلاعات.

ادامه دارد…

چند روزی از شروع مرحله دوم (مرحله commit) گذشته و تا حالا ۱۱۰ نفر commit کرده‌اند، اما درصد پیشرفت سایت هنوز ۳ درصد هست. چرا؟

یادتون هست زمانی که درباره سیستم جدید رای گیری می‌گفتم خواستم اگر از فعالین یا افراد با شهرت بالا در سایت Stackoverflow هستید یا چنین افرادی رو می‌شناسید با من تماس بگیرید؟ خب برای مرحله دوم به حمایت افراد فعال در مجموعه سایت‌های StackOverflow، SuperUser,ServerFault نیاز هست.

خب در شروع مرحله commit‌ چند نفر از انگلیسی زبان‌ها که شهرت و امتیاز بالایی در سایتهای مجموعه StackOverflow‌ داشتند از سایت ما حمایت کردند، اما بعد از طرف مسئولین سایت اعلام شد که نباید sympath vote داده بشه، به عبارت بهتر فقط کسانی باید از یک سایت حمایت کنند که واقعاً‌ توانایی کمک و فعالیت در اون سایت رو داشته باشند که مشخصاً افراد انگلیسی زبان در هیچ سایت غیرانگلیسی نمی‌تونن مشارکت داشته باشند. بنابراین افراد انگلیسی زبانی که از سایت حمایت کرده بودند رایشون رو پس گرفتند و میزان پیشرفت سایت هم افت کرد.

با توجه به اینکه نمی‌تونیم حمایت جامعه انگلیسی زبان رو داشته باشیم، روند عبور از مرحله دوم برای ما طولانی تر میشه. متاسفانه تعداد ایرانیان که توی مجموعه سایت‌های StackOverflow‌ فعال باشند زیاد نیست. در واقع بهترین راه اینه که ضمن حمایت به روشهای اشاره شده، افراد در سایت‌های مجموعه StackOverflow هم فعالیت داشته باشند تا امتیازشون بیشتر بشه، کسب امتیاز بیشتر از طریق referral هم امکان پذیر هست که قبلاً توضیح دادم.

بعد از commit

مرحله آخری که بعد از commit‌ هست مرحله بتا هستش. مرحله ای که شامل یک هفته private beta برای کسانی که در مرحله commit اعلام آمادگی کردند و بعد سه ماه public beta برای عموم هست. در public beta خیلی چیزها از جمله مدیران موقت، faq سایت، ساختارش و … توسط رای کاربران هر سایت مشخص می‌شه و در واقع مرحله آخر هست. بعد از beta سایت در دامنه مورد نظر کاربران، در اختیارشون قرار داده میشه.

آینده داناترین

با توجه به اینکه قوانین فعلی عبور از مرحله commit‌ رو برای سایتهای غیرانگلیسی مشکل می‌کنه قصد داشتیم ایمیلی برای مسئولین سایت ارسال کنیم و توش شرایط خودمون رو توضیح بدیم. متن نامه هم آماده شد ولی با مشورت با یکی از دوستان فعلاً ارسالش نخواهیم کرد. روند پذیرش در StackExchange ساده و کوتاه نیست، نیاز به صبر و تلاش و حمایت دائم داره. اگر چنین حمایتی باشه داناترین هم به مجموعه سایت‌های StackExchange‌ اضافه خواهد شد.

در همین حال، عده‌ای از دوستان پیشنهاد دادند که یک clone از StackOverflow ایجاد کنیم که امکان این هم در حال بررسی هست. به هر حال این حرکت جمعی که بدون حمایت شما شکل نمی‌گرفت، همچنان به تلاش و حمایت شما و همه علاقمندان به آی تی نیاز داره. برای تبادل نظر درباره داناترین می‌تونید به موج گوگلی اون مراجعه کنید.

مطالب دیگر درباره داناترین
به داناترین، بزرگترین تلاش جمعی آی تی ایران کمک کنید

داناترین: سیستم رای جدید، سوالات غیرمرتبط و باقی قضایا

جام جهانی و کمک‌های شما به داناترین

۶۰ ثانیه برای شرکت در بزرگترین کار گروهی آی تی ایران وقت دارید؟

خلاصه ماجرا

۱۲ روز پیش از آغاز بزرگترین تلاش جمعی آی تی ایران برای پذیرش در StackExchane گفتم، در مرحله اول ۶۰ نفر نیاز داشتیم، ۲۴ ساعته به حد نصاب رسیدیم. ما توجه دنیا رو به آی تی ایران جلب کردیم، حالا جزء اولین ۵ سایت پیشنهادی هستیم که به مرحله دوم رفته‌اند. در مرحله دوم هستیم و به حمایت خیلی‌ها نیاز داریم. در این مرحله حتی لازم نیست عضو باشید، فقط به ۶۰ ثانیه از وقت شما نیاز داریم تا به آدرس http://bit.ly/helpdana بروید و با کلیک بر روی commit و دادن نام (و ایمیل در صورتی که قبلاً عضو نبوده‌اید) از سایت حمایت کنید. همین!

اصل ماجرا

قبل از هر چیز تشکر از همه کسانی که در مرحله اول شرکت کردند و تبریک به خاطر موفقیت در این مرحله، حالا در مرحله دوم هستیم و به حمایت خیلی‌ها نیاز داریم.

مرحله دوم، مرحله تعهد

هدف مرحله اول این بود که ۶۰ نفر عضو سایت بشن و سوال بپرسند و رای بدهند تا سوالات مرتبط و غیرمرتبط با موضوع سایت مشخص بشه. هدف مرحله دوم اینه:‌ اگه قراره سایت ساخته بشه چند نفر علاقمند به همکاری در سایت هستند؟ مسلماً برای همه کسانی که در مرحله اول در سایت عضو شدند ایمیل فرستاده شده که در صورت تمایل بیان و اعلام علاقمندی کنند اما این حمایت محدود به اعضاء نیست.

همین الان حداقل ۲ نفر انگلیسی زبان با شهرت بالا از سایت حمایت کردند. پس شما هم می‌تونید از دوستانتون بخواهید که بدون اینکه عضو بشن فقط بیان و از سایت حمایت کنند. برای حمایت هم کافی است به این آدرس بروید و روی commit‌ کلیک کنید و اسم (و در صورت نیاز ایمیل) خودتون رو بدید و اگر خواستید کامنتی بگذارید که چرا از این سایت حمایت می‌کنید.

من که قبلاً عضو شده بودم، چرا باید دوباره عضو بشم؟

این عضویت دوباره نیست. این فقط اعلام حمایت از سایت هست. مرحله بعد مرحله بتاست یعنی جایی که واقعاً یک سایت پرسش و پاسخ با پلتفرم StackExchange در اختیار ما قرار می‌گیره تا توش سوال بپرسیم و به سوالات دیگران جواب بدیم، بنابراین لازمه بدونیم که چند نفر علاقمند به کار در چنین سایتی هستند.

چند نفر باید اعلام حمایت کنند تا بریم مرحله بعد؟

مشخص نیست! هر چه بیشتر بهتر، ببینید اون درصد کنار صفحه که نشون می‌ده چند درصد مانده حمایت شدیم فقط تابع تعداد افراد نیست. به امتیاز و شهرت کسب شده توسط اونها هم بستگی داره.

سیستم StackExchange اینطوری هست که به ازای فعالیت در سیستم به شما امتیاز داده میشه. مثلاً مجموع امتیاز من در همه سایت‌های StackExchange الان تقریباً ۲۰۰۰ هست. توی این مرحله به افرادی با امتیاز و شهرت بالا نیاز داریم. اعلام حمایت Mark.S از سایت ما که ۳۲۰۰۰ امتیاز داشت واقعاً به پیشرفت در مرحله تعهد کمک کرد. علاوه بر کاربران معمولی و حمایت اون‌ها به حمایت کاربران حرفه‌ای هم نیاز داریم.

حامی بیاورید و امتیاز بگیرید

چند روز پیش به پیشنهادات یکی از کاربران قرار شد در مرحله دوم به کسانی که از کاربران دیگه برای حمایت پروپوزال‌ها دعوت می‌کنند امتیاز داده بشه. شما هم اگر می‌خواهید از این امتیازها استفاده کنید کافیه بعد از commit کردن روی لینک share‌ کلیک کنید. یک لینک به شما داده میشه که تهش شناسه refer شما رو داره، اگر از اون لینک برای دعوت دوستانتون استفاده کنید و اونها از سایت حمایت کنند، به شما امتیاز داده می‌شه.

مرحله بعد؟

فعلاً روی عبور از مرحله دوم تمرکز کنید. مرحله بعد بسیار هیجان انگیز خواهد بود. جایی که سایت در حالت بتا خواهد بود و وقتی از مرحله بتا عبور کنیم واقعاً پذیرش شدیم و می‌تونیم از خدمات رایگان و پشتیبانی کامل StackExchange‌ استفاده کنیم و این اتفاق بزرگترین کار گروهی آی تی ایران خواهد شد.

در قسمت اول اثرات جانبی فیلترینگ بر محتوای فارسی وب از کلمات ممنوعه و خودسانسوری نوشته بودم:

این روزها همه برای به دور ماندن از فیلتر بعضی کلمات خاص که احتمال فیلتر شدن را دارند به شکل‌های دیگری استفاده می‌کنند. معروفترین مثالش همین کلمه فیلتر هست که به صورت فیل تر، قیلطر، هیلتر و حتی تبخیر و … به کار می‌رود. این کار سبب کاهش امکان جستجوپذیری این کلمات ممنوعه شده است

…
مشکل دیگر وجود اشتراک معنی و کاربرد این کلمات ممنوعه است. در همین مثال کلمه فیلتر اگر یک دانشجو دنبال عبارت طراحی فیلتر، فیلتر بالاگذر و … باشد ممکن است با پیام مشترک گرامی مواجه شود

…

این را باید در نظر بگیریم که ما مثلاً طرح‌هایی مثل تسما برای توسعه محتوای الکترونیکی داریم اما در عمل ترس از فیلتر شدن باعث خودداری تولیدکنندگان محتوا از ورود به بعضی عرصه‌ها شده. این داستان دستگیری و اعلام مشخصات و فعالیت‌های مدیران سایت‌های مستهجن را در نظر بگیرید، سایت گرداب، خبرگزاری‌ها و سایت‌هایی که در وب، خودی محسوب می‌شوند و نگرانی از فیلتر شدن ندارند اطلاعیه‌ها و گزارش‌هایشان را با ده‌ها کلمه ممنوعه و لینک‌هایی که وجودشان در یک صفحه به راحتی باعث فیلتر می‌شود منتشر می‌کنند اما آیا وبلاگ‌ها هم می‌توانند با استفاده از همان کلمات ممنوعه نظراتشان را درباره این قضیه بنویسند یا این اقدام و جنبه‌های مختلف آن را تحلیل کنند؟

در قسمت دوم از محدود شدن تنوع رسانه‌ای گفتم:

… امروز یوتیوب به جزئی از زندگی روزمره مردم تبدیل شده است. کاخ سفید، واتیکان، نیروهای دفاعی اسرائیل، خانواده سلطنتی و … دارند از یوتیوب برای گفتن حرف‌هایشان استفاده می‌کنند. شبکه‌های تلویزیونی مثل CNN‌ و BBC با آن همه امکانات رسانه‌ای از یوتیوب هم استفاده می‌کنند. ملکه رانیا همسر سلطان عبدالله دوم پادشاه اردن، از یوتیوب برای مقابله با تصورات غلط غرب نسبت به مسلمانان استفاده کرده و برنده Youtube Visionary Award شده است. چرا ما از چنین رسانه‌ای استفاده نکنیم؟

…

اگر یک کاربر محتوای نامناسبی را در یکی از این سایت‌های عمومی قرار بدهد، با فیلتر کردن آن محتوا و آن کاربر مشکل حل می‌شود و نیازی به فیلتر کردن کل سایت نیست، این کار مانند آن است که به خاطر کشتن یک سوسک در یک جنگل، کل جنگل را آتش بزنیم!

حالا که کل وبلاگ‌های وردپرس مسدود شده‌اند، باید یک مورد دیگر را هم به لیست اثرات جانبی فیلترینگ بر محتوای فارسی وب اضافه کنیم: از دست رفتن ناگهانی محتوای ارزشمند

باز هم حکایت کشتن سوسک و آتش زدن کل جنگل است، این بار اما بحث کاهش تنوع رسانه‌ای نیست، بحث حذف یکباره قسمتی از محتوای ارزشمند از مجموعه محتوای فارسی روی وب است. روی همین وردپرس هزاران پست وبلاگی ارزشمند وجود دارد که حالا با مسدود شدن کل وردپرس آن‌ها نیز از دست رفته‌اند. دقت کنید که حرف من درباره وبلاگ‌هایی است که نه از خط قرمزی عبور کرده‌اند و نه اسپم بوده‌اند. اصلاً می‌توانید فرض کنید که دارم درباره یک وبلاگ ساده صحبت می‌کنم که نویسنده‌اش از خاطرات و اتفاقات روزانه نوشته‌ است. چه چیزی می‌تواند جایگزین ساعت‌ها تلاش و فکر و فعالیت او شود؟ چقدر طول می‌کشد تا این حجم وسیع محتوا که یکباره از دسترس خارج شده‌اند را دوباره تولید شود و به مجموعه محتوای فارسی وب اضافه شود؟ در این اوضاع آن‌ها که گرفتار این حذف ناگهانی شده‌اند چه راه حلی دارند؟ ادامه بدهند در جایی که دیگر دیده نمی‌شوند؟ مهاجرت کنند به یک سرویس تازه؟ بی خیال بشوند؟

امیدوارم این اشاره‌ها راه را برای صحبت کردن درباره فیلترینگ در وبلاگستان فارسی باز کند.

برای هماهنگی کارهای پذیرش به یک کمیته مدیریت موقتی نیاز داریم. کار خاصی و زمان‌گیری نیست اما برای سریعتر شدن کارها لازم هست. اگر مایل به همکاری هستید در کامنت‌های همین نوشته یا موج گوگلی مطرح کنید یا با من تماس بگیرید.

داناترین دات کام

http://danatarin.com راه اندازی شد تا اخبار و اطلاعات مربوط به پروژه داناترین رو پوشش بده. سوالات و نظراتتون رو هم می‌تونید در بخش تبادل نظر داناترین دات کام (همون موج گوگلی مربوط به داناترین) مطرح کنید.

۳۰ رای برای هر سوال!

بعد از تغییراتی که توی سیستم رای گیری اتفاق افتاد، برای خیلی‌ها سوال بود که چند تا رای لازم هست تا یک سوال به عنوان سوال مرتبط/غیرمرتبط شناخته بشه. بالاخره مشخص شد که ۳۰ رای لازمه! حالا دو تا مساله هست که باید بدونید:

۱-به سوالاتی که همین الان بیشترین رای مثبت/منفی (رای great on-topic example یا great off-topic example) دارند رای بدهید تا هر چه زودتر تعداد رای‌هاشون به ۳۰ برسه

۲-قرار نیست حد نصاب ۳۰ باشه! اونطوری که خوندم این ۳۰ تا بعداً کم میشه و فعلاً برای اینکه مشخص بشه هر سوال چقدر رای میاره این حد بالا گذاشته شده ولی به هر حال برای اینکه از اون نمایشگر تعداد سوالات مورد نیاز به صفر برسه باید ۱۰ سوال مرتبط با آی تی با حداقل ۳۰ رای و ۱۰ سوال غیرمرتبط با آی تی با حداقل ۳۰ رای داشته باشیم.

آینده سایت‌های غیرانگلیسی StackExchange

سوالی پرسیده بودم توی جمع StackOverflow ای‌ها در این مورد و Joel Spolsky معروف در پاسخ نوشته:

Our mission is to make the Internet a better place to get expert answers to your questions. Nothing about that mission says the questions have to be in English. It is our long term goal to make the Stack Exchange Network a great, planetary resource for all the world’s citizens no matter what language they speak.

و بعد در ادامه بعد از مشخص کردن اینکه در مراحل اولیه حداقل عنوان و توضیح کار باید انگلیسی باشه و همین‌طور بعد از تشریح بعضی مواردی که برای ساپورت سایت‌های غیرانگلیسی در StackExchange نیاز به اصلاح داره در نهایت گفته:

… However we are committed to support sites in other languages just as soon as we’re confident that the site creation process is working fine.

خلاصه اینکه خودتون رو آماده کنید. اگر از این مراحل پذیرش عبور کنیم گام مهمی برای آی تی ایران برداشتیم. برای موفقیت در این راه به کمک و حمایت همه شما نیاز داریم.

برنامه نگار ۸۹ از بخش‌های مختلفی تشکیل شده:

تقویم: تقویم شمسی، قمری و میلادی با امکان مشاهده مناسبت‌ها، اوقات شرعی بر اساس شهر، تعریف یادآوری در دسته‌بندی‌های مختلف (جلسه، کار روازنه، چک، مصرف دارو، سالگرد، امتحان و …)

مدیریت امور مالی: تعریف انواع حساب (حساب بانکی، درآمد، هزینه و …)، مدیریت دخل و خرج، مدیریت چک، بدهکاری و بستانکاری و …

مذهبی: قبله نما، مدیریت نماز و روزه قضا، ذکر شمار، پخش اذان، منتخب ادعیه و …

وضعیت آب و هوا: نمایش وضعیت هوا، سرعت باد، میزان دید، رطوبت هو، حداقل و حداکثر دما و …

پشتیبانی از گوشی‌های لمسی، امکان درج یادآوری‌ها در تقویم گوشی، امکان قراردادن کلمه عبور برای بخش‌های مالی از دیگر قابلیت‌‌های این نرم‌افزار موبایلی هست. نرم‌افزار نگار ۸۹ در دو نسخه رایگان و حرفه‌ای از طریق سایت شرکت سماتوس قابل دریافت هست.

یکی از ویژگی‌های بسیار مثبت این نرم افزار جاوایی در کنار وجود نسخه مخصوص برای گوشی‌های لمسی و با رزلویشن بالا، اینترفیس زیبای اون هست. به عنوان مثال صفحه کلید مجازی برنامه از نظر ظاهری مشابه صفحه کلید آیفون هست.

در این آدرس می‌تونید ویژگی‌های دو نسخه مختلف این نرم افزار رو با هم مقایسه کنید. من نسخه حرفه‌ای این نرم‌افزار رو نصب کردم. قیمت نسخه حرفه‌ای این نرم‌افزار ۳۵۰۰ تومان هست که به نظر من کاملاً ارزش خرید رو داره. خریداری و فعالسازی برنامه به صورت آنلاین امکان پذیر بوده و البته خرید بیش از یک نسخه هم مشمول تخفیف از ۵ تا ۴۰ درصد بسته به تعداد خریداری شده هست.

این دوره‌های آموزش مجازی در همه موارد نیاز به اساتید مجرب و صرف وقت زیاد برای تدوین طرح آموزشی ندارند. فرض کنید شما علاقمند به عکاسی هستید. یک کلاس آموزشی در udemy راه‌اندازی می‌کنید و در آن ضمن معرفی منابع، تجربیات خودتون رو به دیگران منتقل می‌کنید.

مزایای ایجاد کلاس مجازی

شاید یکی از مهمترین مزایای ایجاد و شرکت در چنین دوره‌هایی صرفه جویی در زمان و هزینه باشه. فرض کنید برای یک دوره آموزشی برنامه نویسی مثلاً ۱۰۰ هزار تومان رو باید هزینه کنید و چند ماه هم وقت صرف کنید. اگر برنامه نویسی رو از طریق یک کلاس مجازی یاد بگیرید، علاوه بر اینکه به واسطه حضور موثر دیگر کاربران زمان یادگیری و رفع اشکال خیلی کم می‌شه در هزینه‌ها هم صرفه جویی میشه.

مزیت دیگه استفاده از این روش استفاده از ارتباطات مجازی بین اساتید و دانش آموزان این دوره‌ها برای انجام پروژه‌ها و کارها به صورت تیمی هست.

چطور یک دوره آموزش مجازی ساده بسازیم؟

در چند ثانیه می‌تونید عضو udemy بشید و یک دوره آموزشی مجازی بسازید. ویدئوهای مرتبط با دوره آموزشی که ایجاد کردید رو در سایت کلاس مجازی قرار بدید. اسلایدهایی که ممکنه روی سایت‌هایی مثل slideshare در زمینه موضوع آموزش شما باشه رو در سایت آپلود کنید. اگر متن یا اطلاعات مرتبطی در سایت‌های دیگه هست اون‌ها رو هم می‌تونید به کلاس مجازی اضافه کنید.

کاربران دیگه به راحتی می‌توانند در کلاس شما شرکت کنند و از امکانات کلاس‌ها مثل چت و وایت برد مجازی و فروم استفاده کنند. در صورتی که مایل باشید می‌تونید از قابلیت Live Sessions هم استفاده کنید و جلسات با پخش زنده رو زمان بندی و اعلام کنید.

چه کلاس‌هایی جالب هستند؟

واقعیت اینه که برای هر کس جواب این سوال متفاوته. مثلاً من دوست دارم در یک دوره آموزش مجازی فارسی درباره کمک‌های اولیه شرکت کنم یا یک دوره آموزش مجازی درباره شیرپوینت راه اندازی کنم.

فکر می‌کنم وقتی به ایجاد و شرکت در دوره‌ها عادت کنیم هر کسی به راحتی می‌تونه کلاس‌های آموزشی مورد علاقه‌اش رو پیدا کنه.

لیست دوره‌های آموزش مجازی

ما با افتخار لیست کلاس‌های مجازی ایرانی و غیرایرانی جالب در udemy‌ رو در سایت ایران استارت خواهیم گذاشت و البته معرفیشون خواهیم کرد.

پ.ن: دوست خوبم حسین، چند سال پیش ایده‌ای دقیقاً مشابه udemy‌ داشت که اجرایی نشد. من فکر می‌کنم در ایران هم قابلیت ایده پردازی و اجرای ایده‌های بین‌المللی هست. مشکل کجاست؟ در موردش صحبت خواهیم کرد.

گوگل در حوزه سیستم عامل‌ها با دو کارت آندروئید و کروم او اس بازی می‌کند. کروم او اس نقش همان سیستم عامل سبک به عنوان واسطه برای اتصال به اینترنت را دارد و البته بنا به گفته گوگل برای Personal Computing استفاده می‌شود اما آندروئید سیستم عامل اپن سورس و موفق گوگل در حوزه موبایل است.

آندروئید که یک سال و نیم پیش فقط یک سیستم عامل موبایل برای گوشی G1 بود حالا سهم و موفقیت بیشتری در بازار پیدا کرده است. گوشی‌ها و تبلت‌های مبتنی بر آندروئید آغاز راه هستند. در خبری که هفته پیش در بلومبرگ منتشر شد، اعلام شده که سونی قصد معرفی تلویزیون جدیدی بر پایه سیستم عامل آندروئید به همراه نسخه خاصی از چیپ‌های اینتل را در ماه جاری دارد. به جز استفاده از محصولات اینتل و گوگل، این تلویزیون از امکاناتی نظیر پخش کننده Blu-ray و اتصال به اینترنت بهره می‌برد. جزئیات بیشتر این محصول در کنفرانسی که تا دو هفته آینده در سانفرانسیسکو برگزار می‌شود اعلام خواهد شد.

رقابت جدید رسانه‌های سنتی و اینترنت

اگر قرار به متصل کردن وسایل منزل به اینترنت باشد، بدون شک تلویزیون نخستین انتخاب کمپانی‌ها خواهد بود. همان‌طور که با گسترش کتاب‌های الکترونیک و نسخه‌های الکترونیک روزنامه‌ها و مجلات صنعت چاپ به تسخیر اینترنت درآمد یا دایره‌المعارف‌ها تسلیم قدرت ویکی‌پدیا شدند حالا نوبت رقابت رسانه‌های تصویری با اینترنت است.

به جز سرویس‌های آنلاین پخش فیلم و سریال و موسیقی نظیر Pandora و Netflix و Hulu که به صورت استریم محصولات صوتی و تصویری را پخش می‌کنند، شبکه‌های خبری و سایت‌های به اشتراک گذاری ویدئو شبکه‌ای غنی از محتوای آنلاین را برای تلویزیون‌های متصل به اینترنت فراهم خواهند آورد.

اما استفاده از این سرویس‌های جالب در عین حال یک سرگرمی خطرناک هم هست. مدتی پیش سایت لطفاً مرا سرقت کنید یا Pleaserobme.com به منظور نشان دادن خطرات ناشی از اشتراک گذاری بیش از حد اطلاعات (oversharing) در فضای مجازی دست به ابتکار جالبی زد.

این سایت با بررسی check in های سایت Foursqure و توییت‌های افراد می‌توانست به شما نشان بدهد که در هر لحظه در یک مکان خاص چه خانه‌هایی خالی است یا کاربر مورد نظر شما در توییتر در حال حاضر از محل زندگی‌اش دور است!

صاحبان سایت لطفاً مرا سرقت کنید با این ایده ساده، در واقع می‌خواستند به کاربران نشان بدهند که ارائه اطلاعات بیش از حد در دنیای مجازی از محلی که هم اکنون در آن حضور دارند، چطور می‌تواند زندگی واقعی آن‌ها را با ریسک روبرو کند. البته سایت لطفاً مرا سرقت کنید در حال حاضر دیگر اطلاعات حساس مربوط به موقعیت افراد را نشان نمی‌دهد. آن طور که در صفحه اول این سایت آمده است، آن‌ها از توجهی که به این موضوع مهم شده راضی هستند و دیگر سرویس جنجالی‌‌شان را ارائه نمی‌کنند. اما این موضوع که افشای اطلاعات زیاد از زندگی خصوصی و محل‌های رفت و آمد و دوستان و … می‌تواند خطرات جدی برای امنیت کاربران به دنبال داشته باشد، مراقبت بیشتر از اطلاعات و فعالیت‌های مجازی را به یک قانون مهم برای زندگی در دنیای آنلاین تبدیل می‌کند.

ادامه‌ای بر آسیب‌های اعتیاد به وب ۲

در وبلاگ قبلی چند نوشته درباره آسیب‌های اعتیاد به سرویس‌های وب ۲ نوشتم (اینجا و اینجا و اینجا) بیشتر تاکید آن نوشته‌ها بر زمان و انرژی بود که بیهوده صرف بازی با جذابیت‌های وب ۲ می‌شد یا تاثیر منفی که استفاده بیش از حد از این سرویس‌ها روی سبک زندگی افراد داشت.

مباحث مرتبط با آسیب‌های اعتیاد به وب ۲ را از این به بعد با رویکرد دیگری ادامه می‌دهم. این نوشته آغازی بود بر بحثی مفصل‌تر درباره اینکه چطور اشتراک گذاری بیش از حد اطلاعات (از طریق اشتراک گذاری وضعیت و اوضاع و احوال در توییتر و فیس بوک تا همین موقعیت جغرافیایی در Buzz و سرویس‌های مبتنی بر موقعیت مکانی) می‌تواند تهدید کننده حریم خصوصی و اطلاعات شخصی افراد باشد.

همراه باشید…

WePad‌ از ابتدا بعضی نکات مورد انتقاد و ایرادات در مورد iPad را در نظر گرفته و با تلاش در جهت رفع آن‌ها به دنبال کسب سهم از بازار برآمد. صفحه نمایش ۱۱٫۶ اینچی در برابر صفحه ۹٫۷ اینچی iPad ، پشتیبانی از پورت USB و HDMI و وب کم از آن جمله‌اند. اما از همه این‌ها مهمتر بستر نرم افزاری WePad است. در حالی که iPad‌ مانند دیگر محصولات اپل از سیستم عامل تولیدی اپل استفاده می‌کند و توسعه برنامه برای آن در قالب خاصی امکان پذیر است، WePad لینوکس و آندروئید را به عنوان بستر نرم افزاری برگزیده که باعث ایجاد فرصت‌های زیادی برای برنامه نویسان لینوکس و آندروئید برای توسعه نرم‌افزار روی تبلت‌های شخصی است.

گرچه طول عمر باتری، وزن کمتر و طراحی زیباتر به همراه طرفداران بیشمار اپل شانس کمی برای WePad باقی می‌گذارند، اما نباید فراموش کرد که در بازار بکر تبلت‌ها مایکروسافت از یکسو با Courier و عرضه ویندوز ۷ برای HP Slate و گوگل از سوی دیگر با توسعه آندروئید و Chrome OS به عنوان یک پلتفرم قوی در جذب کاربران رقیب اپل خواهند بود.