آرایه

بعد از تماشای ویدئوی ۸۰ دقیقه‌ای معرفی Google Wave در کنفرانس Google IO 2009 خیلی خیلی علاقمند شدم که این شاهکار جدید گوگل را تجربه کنم. تا این لحظه که دعوتنامه‌ای برای استفاده از Google Wave دریافت نکردم، اما به هر حال سعی می‌کنم بر اساس صحبت‌های مطرح شده در ویدئوی معرفی گوگل ویو در یک پست جداگانه و به طور مفصل درباره این تحول بزرگ صحبت کنم. تا آن موقع نگاهی داشته باشیم به راه‌های دریافت دعوتنامه گوگل ویو:

۱-ثبت نام عمومی: با مراجعه به این آدرس می‌توانید برای دعوتنامه گوگل ویو درخواست کنید.

۲-اکانت برنامه نویسان: به جز برنامه‌نویسان و توسعه دهنده‌های نرم‌افزاری که در روز معرفی گوگل ویو در جلسه حضور داشتند و به همه آن‌ها اکانت برای بررسی و نوشتن برنامه برای گوگل ویو داده شده، شما می‌توانید از این آدرس فرم درخواست دعوتنامه را به عنوان یک برنامه نویس پر کنید.

۳-خرید دعوتنامه! از همان ساعات اول، بازار خرید و فروش دعوتنامه‌های گوگل ویو در سایت‌هایی نظیر ebay داغ شد. هم اکنون دعوتنامه‌های گوگل ویو در ebay‌ تا ۱۰۰ دلار هم فروخته می‌شود!

۴-سایت دعوتنامه‌های گوگل ویو: کسانی که امکان ارسال دعوتنامه گوگل ویو را دارند با مراجعه به این سایت می‌توانند به کسانی که در همین سایت تقاضای دریافت دعوتنامه دارند، دعوتنامه بفرستند. در واقع سایت دعوتنامه‌های گوگل ویو کسانی که دعوتنامه گوگل ویو را دارند با کسانی که درخواست دعوتنامه دارند مرتبط می‌کند.

۵-دعوت از جانب یکی از کاربران گوگل ویو: این همان روشی است که چند سال پیش هم موقع معرفی Gmail استفاده شد. بعضی از کاربرانی که در حال حاضر از گوگل ویو استفاده می‌کنند امکان ارسال دعوتنامه را به دیگران دارند.

امروز داشتن دعوتنامه گوگل ویو برای همه ما خیلی با ارزش است، اما مراقب موج‌های توییتری و وب سایت‌های مشکوکی که ادعای داشتن دعوتنامه می‌کنند باشید و ایمیل و اطلاعتتان را به هر کسی ندهید.
در انتها، اگر در حال حاضر امکان ارسال دعوتنامه گوگل ویو دارید و مشکلی در ارسال آن به من نمی‌بینید، من hameds هستم در جیمیل.

مرتبط: ویدئوی معرفی گوگل ویو

ایمان نعمتی عزیز در پستی به نام “چرا از گوگل کروم استفاده نخواهم کرد” دلایلی برای عدم استفاده از مرورگر گوگل آورده بودند. این نوشته دو دلیل اصلی را برای عدم استفاده از کروم مطرح می‌کند. نخست اینکه چون گوگل دانلود کروم و دیگر محصولاتش را برای کاربران ایرانی مسدود کرده، نباید از آن استفاده کرد و دوم اینکه با وجود مرورگر چون فایرفاکس دیگر دلیلی برای استفاده از کروم نیست.

در این یادداشت می‌خواهم به دلیل اول ایشان یعنی تحریم شدن ایران توسط گوگل بپردازم. در بخشی از نوشته وبلاگ فراسان آمده است:

تا به حال نشده بخواهم چیزی از سایت مایکروسافت دانلود کنم و مایکروسافت به خاطر جبر جغرافیایی و کشوری که در آن زندگی می‌کنم، اجازه دانلود ندهد.

بیایید فراموش کنیم که مایکروسافت اجازه دانلود ویندوز ۷ را به ایرانیان نداد‌ یا مسنجر لایو مایکروسافت اجازه ورود به کاربرانی که از کشورهای ایران، سودان، کره شمالی، سوریه و کوبا باشند را نمی‌دهد. اما آیا این استدلال درست است که “گوگل نمی‌خواهد من از مرورگرش استفاده کنم، پس من هم استفاده نخواهم کرد”

ما هر روز از ده‌ها نرم‌افزار به صورت غیرقانونی استفاده می‌کنیم. از سیستم عامل گرفته تا نرم‌افزارهای کوچک و کاربردی کرک شده، صاحبان حقوق این نرم‌افزارها واقعاً‌ دلشان نمی‌خواهد ما از نرم‌افزارهایشان به صورت غیرقانونی استفاده کنیم ولی ما این کار را می‌کنیم. شاید مطرح شود که نرم‌افزارهایی که به صورت آزاد و رایگان هستند و تحت مجوزهای خاصی منتشر می‌شوند نباید محدودیتی برای دانلود داشته باشند. آیا گوگل کروم تنها نرم‌افزار این چنینی است؟ شرکت سان هم دانلود جاوا را برای ایرانیان مسدود کرده، ولی من برنامه نویس با وجودی که سان نمی‌خواهد از جاوایش استفاده کنم، از آن استفاده می‌کنم.

این سیاست کلی دولت امریکاست که ایران را حامی تروریسم بداند، دلایلش مهم نیست. مهم این است که شرکت‌های امریکایی طبق قوانین امریکا نمی‌توانند ایران را ساپورت کنند، من فکر نمی‌کنم هیچ شرکتی به خصوص در این بحران اقتصادی بخواهد از یک مشتری هم بگذرد، چه برسد به بازار بکری مثل بازار ایران. پس اگر محصولی واقعاً ارزش استفاده کردن دارد (بحث منحصر به گوگل کروم نیست) باید از آن استفاده کرد به خصوص که رایگان هم باشد. مهم نیست گوگل، جستجوی وب خودش را برای ما باز گذاشته اما جستجوی کد را بسته، اگر فکر می‌کنیم جستجوی کد گوگل به ما کمک می‌کند از آن استفاده کنیم.

پ.ن: بازنده این بازی‌های سیاسی من کاربر تروریست انگاشت شده‌ای هستم که از آن طرف مشمول تحریم‌ام و از این طرف متهم به کودتای مخملی و درگیر فیلتر!

این نوشته را در نسخه هفده‌ام خواندم. به عنوان کسی که قربانی حذف آرشیو وبلاگش در بلاگفا شده (البته نه به خاطر مسائل سیاسی و انتخابات) قصد دارم چند کلمه‌ای در مورد سیاست بلاگفا در قبال کاربرانش صحبت کنم.

ورود بلاگفا به بازار
بلاگفا درست زمانی وارد بازار سرویس‌دهنده‌های وبلاگ شد که پرشین بلاگ در وضعیت بدی بود. پرشین بلاگ هنوز از هسته قدیمی موتور وبلاگی‌اش استفاده می‌کرد که امکانات ابتدایی داشت. بلاگفا با asp.net و بانک اطلاعاتی SQL Server‌  و معماری چندلایه به میدان آمد. ۱۷ آذر سال ۸۳ من هم از اولین نفراتی بودم که در بلاگفا وبلاگی ثبت کردم، وبلاگی که تا سه سال بعد هم به روز می‌شد و هر سال در سالگرد بلاگفا پیشنهاداتی هم برای بهتر شدن بلاگفا داشت، که اوایل آقای شیرازی هم آن‌ها را می‌خواند و کامنت‌هایی در موردشان می‌نوشت.

جهانی بودن یا ایرانی بودن، مساله این است!
بلاگفا، به عنوان یک سرویس‌دهنده وبلاگ رایگان وبلاگ همگام با پیشرفت‌های رقبای بین‌المللی‌اش پیش نرفت. گرچه مقایسه بین سرویس‌دهنده‌های ایرانی و خارجی به دلیل شرایط متفاوت کاری درست نیست، اما حقیقت این است که بیشتر تغییرات دو سه سال اخیر در بلاگفا، بیشتر جزئی (minor) بوده‌اند، بسیاری از آن‌ها را میهن بلاگ صرفتظر از مشکلات از ابتدا داشت.
تغییرات در بلاگفا هیچ وقت به سمت جهانی شدن نبوده، منظورم این نیست که بازار هدف بلاگفا به سوی کاربران غیرفارسی زبان برود، منظورم استفاده از روش‌ها و امکاناتی است که سرویس‌ها و نرم‌افزارهای استاندارد وبلاگ‌نویسی در دنیا از آن بهره می‌گیرند.

 
نمونه‌ای از تبلیغات در بلاگفا که قبلاً در موردشان نوشته‌ام

نتیجه اینکه در دنیایی که هر روز به سمت هماهنگی و استانداردسازی ارتباطات پیش می‌رود بلاگفا یک جزیره دورافتاده در گوشه‌ای از اقیانوس وب است و کاربرانش بی بهره از بسیاری از امکانات مدرن سیستم‌های امروزین. در واقع اگر با بدشانسی کشتی شما در جزیره بلاگفا لنگر انداخته باشد، بیرون آمدن از آن مثل بیرون آمدن از جزیره لاست نیاز به کارهای محیرالعقول دارد.

حذف وبلاگ بدون اطلاع قبلی
با فرض اینکه کاربر عادی ایرانی که به دنبال روشی ساده و آسان برای انتشار اطلاعات در وبلاگش هست اصلاً استفاده از openID یا قابلیت‌هایی مثل slug یا برچسب‌گذاری نوشته‌ها یا فید کامنت و صفحات و دسته‌بندی و برچسب‌ها یا آپلود فایل در فضای رایگان و نسخه پشتیبان استاندارد و import‌ و export مطالب و ده‌ها قابلیت دیگر برایش مهم نیست و می‌خواهد از بلاگفا استفاده کند، حذف وبلاگ بدون اطلاع قبلی که شخصاً در بلاگفا تجربه‌اش کردم واقعاً تلخ و ناراحت‌کننده است.

اجازه بدهید وضعیت وبلاگ سابقم در بلاگفا را توضیح بدهم:
وبلاگی با آدرس hamed.blogfa.com (که اکنون توسط شخص دیگری ثبت شده است) با یک آرشیو از سه سال وبلاگ‌نویسی مستمر و بعد از آن  غیرفعال* به مدت تقریبا دو سال.
طبق قوانین بلاگفا:

در جهت حفظ منابع سایت و جلوگیری از سوء استفاده وبلاگهای آزمایشی و وبلاگهای غیرفعال و بدون محتوا حذف خواهد شد.

من هم موقع ثبت‌نام در بلاگفا این بخش از قانون بلاگفا را خواندم و تایید‌ش کردم، پس نباید مشکلی درباره حذف وبلاگ غیرفعالم وجود داشته باشد. اما صرفنظر از جالب نبودن حذف ناگهانی آرشیو چند سال نوشته افراد و نظرات دیگران درباره آن نوشته‌ها و به طور خلاصه چند سال خاطره حضور در فضای مجازی، حذف بدون اطلاع قبلی واقعاً ظلم در حق کاربران است. تصور کنید اگر چند ماه قبل آرشیو بلاگفا را به صورت دستی به وردپرس.کام وارد نمی‌کردم، امروز تنها نشانی که از آن چند سال نوشتن در بلاگفا داشتم چند صفحه ایندکس شده در ماشین زمان بود!

ادامه دارد…

*وبلاگ غیرفعال فقط در سرویس‌دهنده‌های وبلاگ ایرانی معنی دارد!

بعد از ۶ سال وبلاگ‌نویسی در سرویس‌های رایگان، حالا دامنه شخصی و وردپرس. اگر برای وردپرس.کام محدودیت ایجاد نمی‌شد، شاید هیچ وقت چنین اتفاقی نمی‌افتاد.

چند روز پیش خیلی اتفاقی سری زدم به وبلاگ در بلاگفا: hamed.blogfa.com که در اولین روز آغاز به کار بلاگفا آن را ثبت کرده بودم و بیش از سه سال فعال بود. تمام نوشته‌هایم پاک شده بود و شخص دیگری آدرس را برای خودش ثبت کرده بود. در این مورد بعداً خواهم نوشت.
خوشبختانه مدتی پیش همه آنچه که از نوشته‌هایم در وبلاگ‌های مختلف روی وب مانده بود را به وردپرس.کام اضافه کردم. هرچند آرشیو نوشته‌های قبلی را به اینجا منتقل نمی‌کنم، اما خیالم راحت هست که تا وردپرس.کام هست نوشته‌های من هم هستند. هر وقت هم که بخواهم می‌توانم آن‌ها را به همین وبلاگ import‌ کنم.

در اینجا مثل ۶ سال گذشته از حوزه‌های مورد علاقه‌ام خواهم نوشت: از نرم‌افزار، برنامه‌نویسی وب، فناوری اطلاعات، سینما، ادبیات و علاقمندی‌های جدیدی مثل کارآفرینی.
برای اینکه مشترکین فید نیازی به تغییر آدرس نداشته باشند از همان آدرس قبلی یعنی http://feeds.feedburner.com/HyperWeb استفاده می‌کنم.