آرایه

در قسمت قبل به دلایل ناکارآمد بودن فروم‌ها در حوزه سایت‌های پرسش و پاسخ پرداختیم، در این قسمت درباره کاربرد دیگر فروم‌ها در نشر محتوا و همین طور مختصری در مورد جایگزین فروم‌ها صحبت خواهیم کرد.

چرا فروم‌ها به ابزاری قدیمی برای نشر محتوا تبدیل شده‌اند؟

What’s happening

همان‌طور که در این نوشته به درستی مطرح شده:

سایت‌های مثل توییتر و فرندفید بیشتر برای به اشتراک‌گذاری رویدادها و فعالیت‌های در لحظه هستند

اگر بخواهیم موضوع جالب یا خبری را منتشر کنیم از فروم استفاده می‌کنیم یا از یک سرویس وب ۲؟

چه نرم‌افزارهایی را می‌توان جایگزین فروم کرد؟سایت‌های وب ۲ قابلیت‌هایی را در اختیار ما می‌گذارند که نشر و بازنشر محتوا در مقیاس وسیع را بسیار ساده می‌کند. در حالی که انتشار یک خبر در یک فروم ممکن است بعد از مدتی در میان thread های دیگر دفن شود و از طرفی تنها در معرض دید تعداد محدودی کاربران یا اعضای آن فروم قرار می‌گیرد، قابلیت بازنشری اطلاعات چه در سایت‌های وب ۲، چه در RSS Reader ها حداقل در تئوری امکان مشاهده آن را برای همه کاربران آنلاین فراهم می‌کند.

توسعه دانش

برای داشتن یک سایت که قرار است محتوایی نظیر مقالات یا توضیحاتی درباره یک موضوع خاص را ارائه کند از چه نرم‌افزاری استفاده می‌کنید؟ فروم یا ویکی؟ ویکی ابزار توسعه و انتقال دانش است، ابزاری که باز به دلیل استفاده از قدرت مشارکت عموم کاربران توانسته ما را از نرم‌افزارهای وب ۱ که برای کاربرد مشابه استفاده می‌شدند بی‌نیاز کند.

نمایش اطلاعات مرتبط

سایت‌های وب ۲ به واسطه فاکتورهایی نظیر تگ یا کلمات کلیدی قادر یا جستجوهای ذخیره شده و … قادر هستند اطلاعات مرتبط یک موضوع را به شما نمایش دهند. تصور کنید اگر قرار بود اشتراک ویدئو به جای یوتیوب در یک فروم انجام شود، جستجو درباره یک ویدئو خاص در یوتیوب یا مشاهده یک ویدئو پایان حضور ما در یوتیوب نیست. ما اغلب ویدئوهای مرتبط را‌ چک می‌کنیم، در مورد Video Response ها یا ویدئوهای جدید یک کانال که عضوش شده‌ایم هم همین است. ابزارهای وب ۲ ما را به تولید و مصرف بیشتر محتوا عادت می‌دهند و به تدریج آن را به یک نیاز تبدیل می‌کنند، نیازی که دیگر توسط فروم‌ها و دیگر نرم‌افزارهای مشابه وب ۱ پاسخ داده نمی‌شود. در مورد مزایا و معایب این عادات بیشتر صحبت خواهیم کرد.

دلایل قدیمی شدن مدل کاری فروم‌ها به موارد مطرح شده محدود نیستند، این‌ها شاید مهترین دلایل باشند. امیدوارم با وارد شدن دیگران در این گفت‌و گوها نتایج بهتری بگیریم.

چه نرم‌افزارهایی را می‌توان جایگزین فروم کرد؟

آیا از فرندفید یا فیس بوک یا توییتر می‌توان به عنوان جایگزین فروم‌ها استفاده کرد؟ در مورد کاربرد نشر محتوا جواب مثبت است، اما اگر هدف کاربرد Q&A باشد خیر.

در سال‌های اخیر ایده‌های بهتری برای جایگزینی فروم‌ها به عنوان سایت‌های پرسش و پاسخ جدید مطرح شده است. درباره Stack Overflow و روش کار آن قبلاً نوشته‌ام و توصیه می‌کنم اگر به این مبحث علاقمند هستید آن را حتماً مطالعه کنید، البته راه برای صحبت در مورد تفاوت‌های عناصر مشترک (مثل تفاوت badge ها و سیستم ranking فروم‌ها) هم باز است. طراحی و روش کار Stack Overflow چنان کارا بوده که حتی گوگل هم برای توسعه دهندگان آندروئید از آن به عنوان سایت رسمی پرسش و پاسخ استفاده می‌کند.

سرویس‌های جدیدی نظیر Aardvark هم هستند که به موقع درباره‌شان خواهم نوشت. جایگزینی فروم مبحث بسیار جدی برای آینده وب و جستجو در وب است. برای اجتناب از پراکندگی و همین طور طولانی شدن بحث، صحبت درباره جایگزین‌های فروم را به زمانی دیگر و بعد از مشخص شدن نتایج صحبت‌های وبلاگی درباره فروم‌ها موکول می‌کنم.

پیش از شروع ابتدا این مطلب و پاسخش را بخوانید. در این نوشته دو قسمتی و در ادامه این مطلب دکتر مزیدی سعی می‌کنیم با هم از دید فنی محدودیت‌های نرم‌افزاری که نرم‌افزارهای فروم ایجاد می‌کنند را بررسی کنیم. شما هم می‌توانید از طریق کامنت‌ها در این بحث شرکت کنید.

فروم چه کاربردی دارد؟
دو کاربرد اساسی برای یک نرم‌افزار فروم متصور است: ۱-استفاده به عنوان یک نرم‌افزار پرسش و پاسخ (Q&A) و ۲-استفاده برای نشر محتوا اعم از مطالب جالب و اخبار و …

در ایران کاربرد اغلب فروم‌ها منحصر به قابلیت اول است، یعنی سایت‌هایی که برای پرسش و پاسخ ایجاد شده‌اند. اجازه بدهید با هم نگاهی داشته باشیم به مسائلی که دید فرومی به پرسش و پاسخ برای کاربران ایجاد می‌کند.

چرا فروم‌ها به ابزاری قدیمی برای پرسش و پاسخ تبدیل شده‌اند؟

عضوگیری و مشارکت کاربران

اغلب فروم‌ها امکاناتی را در اختیار مدیران قرار می‌دهند تا قابلیت‌های مختلف مثل لینک‌ها یا فایل‌ها را از دید کاربرانی که عضو سایت نیستند (anonymous users) پنهان کنند. در واقع یکی از روش‌های عضوگیری کاربران در فروم‌ها محروم کردن آن‌ها از مشاهده لینک یا فایل‌ها یا حتی thread هاست! تا به حال چند بار برایتان پیش آمده است که برای دیدن یک و فقط یک موضوع یا لینک مجبور به عضویت در فرومی شده‌اید و دیگر هم به آن سر نزده‌اید؟

امروز دنیای وب تغییر کرده است، دسترسی سریع و آزاد به اطلاعات شرط اصلی حضور و دوام سایت‌هاست. اگر می‌بینیم سایت‌هایی نظیر فروم هنوز هم در ایران با اقبال کاربران مواجهند به دلیل حرکت کند ما به سوی وب ۲ است. از طرفی مشارکت کاربران زیر ذره‌بین مدیران، یک مدل قدیمی برای کنترل نشر محتواست. این مدل یادآور دوران قبل از وبلاگ‌هاست، زمانی که سایت‌ها عموماً توسط عده‌ای به عنوان مدیر/سردبیر به روز می‌شدند و دیگر کاربران تنها جنبه مصرف کننده داشتند. امروز هر کاربر همزمان می‌تواند نقش تولید‌کننده/مصرف کننده/کنترل کننده اطلاعات را داشته باشد. آقای مهرانی در بازنگری مفاهیم وب ۲ این موضوع را این‌طور بیان کردند:

یکی از پایه ای ترین مفاهیمی که وب۲ بر آن تاکید دارد، قدرت بخشیدن به افراد است. یعنی بجای اینکه سیستمها بصورت متمرکز مدیریت شوند و یک یا چند نفر سیاست گذاری باشند یا تولید محتوا کنند و بازدیدکننده ها فقط وظیفه بازدید را داشته باشند، این سیستمها امکاناتی را در اختیار افراد قرار می دهند تا بوسیله این امکانات آنها قدرت تولید محتوا یا مشارکت در تولید محتوا را بدست آورند. این جنبه Social وب ۲ است: قدرت بخشیدن به افراد برای مشارکت در فعالیتها. عمده سایتها مثل فیس بوک، توییتر، گوگل ویو، گوگل رید و یا سایتها اشتراک لینک و … بر همین مبنا فعالیت می کنند.

جستجو و طبقه بندی اطلاعات

آیا دسته بندی اطلاعات به جستجو و طبقه بندی بهتر آن‌ها کمک می‌کند؟ پاسخ همیشه مثبت نیست. برای اینکه به جواب بهتری برای این سوال برسیم باید به دلیل رشد سریع طبقه‌بندی اطلاعات بر مبنای تگ نگاه کنیم. تگ‌ها یا برچسب‌ها به این دلیل به وجود آمدند که ما را از شر دسته‌بندی‌های fix ایجاد شده توسط طراحان/مدیران سیستم نجات بدهند. با رشد وبلاگ‌ها و سایت‌های اشتراک گذاری (لینک، متن، صدا، ویدئو) حجم اطلاعات وب به سرعت گسترش پیدا کرد. دسته‌بندی‌ ایجاد شده توسط طراح/مدیر یک سیستم کلی و محدود است، در حالی که طبقه‌بندی اطلاعات بر اساس تگ، جزئی و نامحدود.

دسته‌بندی اطلاعات در سایت‌های وب ۲ بر اساس تگ‌های تعریف شده توسط خود کاربران انجام می‌شود، نه صرفاً تعداد محدودی دسته‌بندی از قبل تعریف شده، این قابلیت علاوه بر بهبود امکان جستجوپذیری اطلاعات به کاربران کمک می‌کند تا یک دید شخصی و سفارشی شده به اطلاعات داشته باشند. در واقع وقتی یک کاربر به یک سایت وب ۲ وارد می‌شود چون از قبل تگ‌های مورد علاقه‌اش را مشخص کرده و همچنین با استفاده از قابلیت‌های شبکه اجتماعی دوستانش را نیز اضافه کرده، می‌تواند به راحتی اطلاعاتی را ببیند که می‌خواهد ببیند و در میان انبوه اطلاعاتی که هر ثانیه بیشتر می‌شوند گم نخواهد شد.

دسترسی به اطلاعات

دسترسی به اطلاعات را از دو جنبه می‌توان بررسی کرد: موتورهای جستجو و دید کاربر. از دید موتورهای جستجو، جستجوی Social‌ یعنی جستجو در میان سایت‌ها و محتوای ایجاد شده در وب ۲ و همچنین محتوای ایجاد شده در بین دوستان یک فرد اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. پیشتر درباره Google Social Search‌ نوشته‌ام. جدا از اینکه اطلاعاتی که در فروم‌ها با استفاده از قابلیت‌های مدیران فروم از دید کاربران غیرعضو پنهان می‌شوند چقدر در دید موتورهای جستجو هستند، باید پذیرفت که ارزش محتوای وب ۲ (به دلیل بیشتر بودن و همچنین جستجوپذیری بهتر و قابلیت انطباق بیشتر بر خواسته کاربران به دلیل فاکتورهایی نظیر تگ، reshare، like و …) روز به روز بیشتر می‌شود. البته ارزش بیشتر محتوای تولید شده در سایت‌های وب ۲ لزوماً خوب نیست، در این مورد نگاه کنید به مشکل جستجو و محتوای کم ارزش وب ۲.

اما دسترسی به اطلاعات از دید کاربر، یکی از مهمترین دلایلی که طرفداران فروم‌ها بر کارایی نرم‌افزارهای فروم دارند این است که در فروم‌ها به راحتی و به سرعت جواب سوالات تخصصی را پیدا می‌کنیم. این جمله را این‌طور باید تصحیح کرد: چون نمی‌دانیم که چطور به راحتی و به سرعت جواب سوالات تخصصی را پیدا کنیم دست به دامان فروم‌ها می‌شویم.

برای یک نفر که در یک فروم یا هر نرم افزار دیگری سوالی مطرح می‌کند چیزی مهمتر از جواب سریع و دقیق نیست. حتماً برای شما هم پیش آمده که دنبال پاسخ سوالی به یک فروم رسیده‌اید و مشاهده کردید که یک نفر سوال شما را قبلاً در این فروم مطرح کرده، ولی چطور باید بهترین جواب را از بین ۲۰ صفحه جواب پیدا کرد؟ اصلاً چطور می‌فهمیم که یک سوال مطرح شده در فروم به جواب رسیده یا نه؟ نحوه جستجو برای جواب خطی است، یعنی باید تک تک پاسخ‌ها را بخوانید و آن‌قدر جلو بروید تا به جواب خود برسید!

در دید وب ۲، اگر قرار است که یک سایت Q&A داشته باشیم، این قابلیت را به کاربران می‌دهیم که به سوال‌ها و جواب‌ها رای بدهند، به این ترتیب ضمن شریک کردن کاربران در کنترل محتوا، سوالات و جواب‌های پر اهمیت را جدا کرده‌ایم. از طرفی به کسی که سوال را مطرح کرده این امکان را می‌دهیم تا بهترین جواب را مشخص کند. به این ترتیب وقتی یک کاربر دیگر برای مشاهده سوال و جواب پیرامون یک موضوع خاص به سایت وب ۲ ای ما می‌آید، علاوه بر اینکه به جواب رسیدن یا نرسیدن سوال کاملاً مشخص است، در همان صفحه اول و بلافاصله بعد از سوال می‌تواند بهترین جواب مشخص شده یا جواب‌هایی که از دید دیگر کاربران بهتر بودند را ببیند و لازم نیست ده‌ها پاسخ عمدتاً بی‌ربط و غیرمفید را بخواند.

از طرفی در این سیستم‌ها جواب و کامنت دو مفهوم جدا از هم هستند، در واقع reply‌های یک سوال یا جواب هستند یا کامنت (نظر یا سوال دیگری برای روشن شدن موضوع)، به این ترتیب و با کمک کنترل و مشارکت کاربران، این اطمینان وجود دارد که در یک موضوع خاص فقط سوال و جواب‌ها که اهمیت دارند را می‌بینیم نه حال و احوال پرسی و تشکر کاربران از هم برای پاسخ به یک سوال!

ادامه دارد….

آپدیت: طبق فیدبک‌های رسیده هنوز محدودیت ۳۲۰۰ توییت وجود دارد.

تغییرات نسخه جدید

سرویس کتاب توییتر که هفته پیش معرفی کردم تنها ۱۵۰ توییت آخر شما را تبدیل به کتاب می‌کرد. در نسخه جدید این مساله حل شده و برنامه کتاب توییتر همه توییت های شما را همراه تاریخ شمسی به کتاب تبدیل می‌کند. همچنین در نسخه جدید تغییرات جزئی در فرمت فایل PDF خروجی داده شده است.

کتاب توییتر در توییتر و فرند فید

با دنبال کردن کتاب توییتر در سایت توییتر (twitter.com/tketab) می‌توانید از آخرین اخبار و اطلاعات این سرویس مطلع شوید. همچنین اکانت کتاب توییتر در سایت فرندفید(friendfeed.com/tketab) می‌تواند محلی برای ارائه پیشنهادها و نظرات شما درباره این سرویس باشد.

فروم اصلی سایت آی تی کاو (که کتاب توییتر بخشی از آن است) را می‌توانید در این آدرس مشاهده کنید البته لینک ارسال فیدبک به این فروم (شامل ایده جدید، گزارش مشکلات، سوال جدید) در سایت کتاب توییتر هم قرار دارد.

مشکل اطلاع رسانی

برای اطلاع رسانی نسخه جدید خواستم از طریق برنامه‌ای که نوشته بودم برای کاربرانی که از کتاب توییتر استفاده کرده‌اند Direct Message ارسال کنم. اما مشکل اینجا بود که نمی‌شد برای کسانی که اکانت توییتر برنامه را دنبال نمی‌کنند DM فرستاد، بنابراین فعلاً برای اطلاع رسانی از Status Update استفاده کردم.

به نظرم رسید در نسخه‌های بعدی برنامه، همزمانی که یک کاربر به اپلیکیشن کتاب توییتر اجازه دسترسی می‌دهد، اکانت توییتر برنامه را هم فالو کند تا دیگر مشکل اطلاع رسانی نباشد. البته قبل از اینکار از کاربر سوال خواهد شد.

گوگل مدتی است امکان جستجوی اجتماعی را به صورت آزمایشی راه اندازی کرده است. به کمک جستجوی اجتماعی گوگل می‌توانید در بین محتوای منتشر شده از طریق حلقه دوستانتان در شبکه‌های اجتماعی مختلف جستجو کنید.

حلقه اجتماعی (social circle) شما در واقع شامل دوستان شما در گوگل تاک و جیمیل و سرویس‌هایی است که آن‌ها در پروفایل گوگلشان معرفی کرده‌اند. برای استفاده از این سرویس آزمایشی گوگل ابتدا به این آدرس بروید، سپس در بخش Google Social Search‌ روی دکمه Join this experiment کلیک کنید، حالا هر زمان که چیزی در گوگل جستجو می‌کنید با کلیک بر Show options و انتخاب Social می‌توانید نتایج جستجو در میان محتوای منتشر شده توسط دوستانتان در وبلاگ‌ها و توییتر و فرندفید و … را ببینید.

اگر در دنیای برنامه نویسی باشید حتماً نام سایت Stack Overflow را شنیده‌اید. Stack Overflow یک سایت پرسش و پاسخ برای برنامه نویسان است، اما نه یک سایت معمولی.

چیزی فراتر از انجمن‌های گفت‌وگو

شاید نخستین سوالی که در مورد سایت‌های پرسش و پاسخ به ذهن می‌رسد فرق آن‌ها با انجمن‌های گفت‌وگو (forum) ها باشد. در انجمن‌های گفت‌و‌گو  هم کاربران عضو می‌توانند سوالات خود را مطرح کنند و پاسخ کاربران دیگر را ببینند. اما ساختار سایت‌های پرسش و پاسخ کمی متفاوت است. در این سایت‌ها مباحث تنها پیرامون دو نوع محتوای پرسش و پاسخ شکل می‌گیرند. در واقع هدف در چنین سایت‌هایی فقط پرسش و پاسخ است، اگر شما می‌خواهید در مورد سوال مطرح شده از طرف یک کاربر صحبت کنید ولی حرف شما جوابی برای سوال نیست، می‌توانید آن را در قالب کامنت مطرح کنید. بنابراین معمولاً در سایت‌های پرسش و پاسخ خیلی سریعتر از انجمن‌ها به نتیجه می‌رسید. البته Stack Overflow و سایت‌های مشابه روش‌های بهتری هم برای پیدا کردن جواب سوالات دارند:

• رای دادن به سوالات و جواب‌ها: به کمک این ویژگی سوال‌ها و همین‌طور جواب‌های مهم خیلی راحت‌تر پیدا می‌شوند. در واقع این به نوعی پیرو ایده اصلی شکل ‌گیری سایت‌های اشتراک لینک مبتنی بر رای کاربران مثل دیگ و بالاترین هست.
  در واقع شما مانند دیگر سایت‌های مبتنی بر رای کاربران صفحه اول و لینک‌های داغ شده‌ای دارید که در این مورد در واقع همان سوال‌ها هستند.
• انتخاب بهترین جواب: در انجمن‌های گفت‌و‌گو سنتی برای پیدا کردن جواب یک سوال مطرح شده گاهی وقت‌ها مجبور هستید همه جواب‌ها و نظرات داده شده را بخوانید، اما با کمک ویژگی بهترین جواب، علاوه بر اینکه سوالاتی که به جواب رسیده‌اند مشخص می‌شوند، هر کاربر می‌تواند بلافاصله بعد از دیدن سوال، بهترین جواب داده شده را ببیند.
• ویکی: وقتی سیستم بر اساس الگوریتم‌ها و روش‌هایی که در ادامه در موردشان خواهم گفت به شما اعتماد کند شما می‌توانید یک ویرایش کننده باشید و درست مثل نرم‌افزارهای ویکی همه چیز را ویرایش کنید.

برای درک بهتر ساختار Stack Overflow شکل زیر را ببینید. StackOverflow در واقع نقطه اشتراک سیستم‌های مختلف است:

بدون ثبت نام عضو شوید!

یکی از اولین مسائلی که در برخورد با Stack Overflow‌ پیش می‌آید این است که: بسیار خب، این سایت مفیدی هست، اما چطوری می‌تونم ثبت نام کنم؟ پاسخ این است که شما همین الان عضو هستید و نیازی به ثبت نام ندارید! در واقع Stack Overflow‌ از OpenID پشتیبانی می‌کند بنابراین اگر شما اکانتی در گوگل، یاهو، وردپرس یا دیگر تامین کنندگان OpenID داشته باشید در واقع عضو Stack Overflow هم هستید. کافی است Login‌ کنید.

نشان‌ها، مدال‌های افتخار شما

یکی از دلایلی که کاربران را به استفاده و مشارکت در Stack Overflow‌ مشتاق می‌کند، نشان‌ها یا Badge‌هایی است که سایت به آن‌ها می‌دهد. این نشان‌ها تنها بر اساس میزان مشارکت نیستند، مثلاً اگر سوالی بپرسید که جواب و کامنت و مشاهده کمی برای یک هفته داشته باشد نشان Tumbleweed را دریافت می‌کنید! نشان‌های Stack Overflow‌ که در سه دسته کلی طلایی، نقره‌ای و برنزی دسته‌بندی شده‌اند در واقع مدال‌های کاربران هستند و به میزان شهرت کاربر کمک می‌کنند. شهرتی که دیگر کاربران می‌توانند روند آن را به صورت یک نمودار در پروفایل هر کاربر ببینند.

خانواده Stack Overflow

Stack Overflow تنها یک سایت نیست، سایت‌های دیگری نیز که به سایت‌های خواهر معروفند با همین ایده شکل گرفته‌اند، از جمله این سایت‌ها به Server Fault که سایت پرسش و پاسخ مخصوص مسائل شبکه و Super User اشاره کرد. البته سایت‌های دیگری هم هستند که از ایده Stack Overflow استفاده کرده‌اند اما نرم افزارشان با نرم افزار Stack Overflow متفاوت است. 

ویژگی‌های فنی و پروژه‌های مشابه

جالب است بدانید که Stack Overflow‌ با ASP.NET‌ کار شده است. در اینجا می‌توانید لیستی از زبان‌ها و فناوری‌هایی که برای ساخت Stack Overflow استفاده شده است را ببینید. و اینجا هم اطلاعاتی درباره سرور اختصاصی Stack Overflow‌ هست.
گرچه نرم افزار Stack Overflow هنوز اپن سورس نشده است (در این مورد زمزمه‌هایی هست)، اما پروژه‌های مشابهی با  php‌ و Ruby on Rails ایجاد شده‌اند. البته وقتی نمونه چینی سایت درست شد، بحث‌هایی در مورد میزان موفقیت پروژه‌های کپی شده در گرفت که اگر حوصله دارید این مطلب فوق العاده را از دست ندهید. در مورد کپی‌های چینی (که حالا همه چیز از چفیه عربی تا آیفون امریکایی را شامل می‌شوند) سایتها این مطلب خواندنی است.

یک نکته دیگر این که اگر به ساخت وب سایتی مشابه Stack Overflow‌ علاقمند شدید باید بدانید که معماری و ساخت نرم افزار Stack Overflow‌ خیلی ساده نیست. اینجا می‌توانید مقالات و کدهایی درباره ساخت چنین نرم افزاری با استفاده از ASP.NET  را ببینید.

Stack Overflow چگونه پول در می‌آورد؟

Stack Overflow‌ رایگان است اما چطور هزینه‌های خود را تامین می‌کند و پول در می‌آورد. در واقع دو راه اصلی برای کسب درآمد در Stack Overflow‌ هست، یکی تبلیغات و دیگر ارائه خدمات میزبانی شده سایت‌های پرسش و پاسخ مبتنی بر نرم افزار Stack Overflow. در این روش دوم در واقع شما از طریق سایت Stack Exchange‌ می‌توانید پلتفرم Stack Overflow را برای راه اندازی سایت پرسش و پاسخ خود استفاده کنید.

سایت فارسی؟
گرچه به نظر می‌رسد در حوزه‌ای که Stack Overflow وارد شده (یعنی برنامه نویسان) نیازی به ایجاد یک سایت مشابه فارسی نیست، اما ایده پرسش و پاسخ وب ۲ ای Stack Overflow به نظرم آنقدر جالب و مفید هست که ارزش ایجاد نمونه فارسی را داشته باشد. در این مورد بیشتر صحبت خواهیم کرد.

پ.ن: مدتی است که گرفتاری کاری زیاد شده است، اما سعی می‌کنم از این به بعد منظم‌تر اینجا را به روز کنم.

بعد از تماشای ویدئوی ۸۰ دقیقه‌ای معرفی Google Wave در کنفرانس Google IO 2009 خیلی خیلی علاقمند شدم که این شاهکار جدید گوگل را تجربه کنم. تا این لحظه که دعوتنامه‌ای برای استفاده از Google Wave دریافت نکردم، اما به هر حال سعی می‌کنم بر اساس صحبت‌های مطرح شده در ویدئوی معرفی گوگل ویو در یک پست جداگانه و به طور مفصل درباره این تحول بزرگ صحبت کنم. تا آن موقع نگاهی داشته باشیم به راه‌های دریافت دعوتنامه گوگل ویو:

۱-ثبت نام عمومی: با مراجعه به این آدرس می‌توانید برای دعوتنامه گوگل ویو درخواست کنید.

۲-اکانت برنامه نویسان: به جز برنامه‌نویسان و توسعه دهنده‌های نرم‌افزاری که در روز معرفی گوگل ویو در جلسه حضور داشتند و به همه آن‌ها اکانت برای بررسی و نوشتن برنامه برای گوگل ویو داده شده، شما می‌توانید از این آدرس فرم درخواست دعوتنامه را به عنوان یک برنامه نویس پر کنید.

۳-خرید دعوتنامه! از همان ساعات اول، بازار خرید و فروش دعوتنامه‌های گوگل ویو در سایت‌هایی نظیر ebay داغ شد. هم اکنون دعوتنامه‌های گوگل ویو در ebay‌ تا ۱۰۰ دلار هم فروخته می‌شود!

۴-سایت دعوتنامه‌های گوگل ویو: کسانی که امکان ارسال دعوتنامه گوگل ویو را دارند با مراجعه به این سایت می‌توانند به کسانی که در همین سایت تقاضای دریافت دعوتنامه دارند، دعوتنامه بفرستند. در واقع سایت دعوتنامه‌های گوگل ویو کسانی که دعوتنامه گوگل ویو را دارند با کسانی که درخواست دعوتنامه دارند مرتبط می‌کند.

۵-دعوت از جانب یکی از کاربران گوگل ویو: این همان روشی است که چند سال پیش هم موقع معرفی Gmail استفاده شد. بعضی از کاربرانی که در حال حاضر از گوگل ویو استفاده می‌کنند امکان ارسال دعوتنامه را به دیگران دارند.

امروز داشتن دعوتنامه گوگل ویو برای همه ما خیلی با ارزش است، اما مراقب موج‌های توییتری و وب سایت‌های مشکوکی که ادعای داشتن دعوتنامه می‌کنند باشید و ایمیل و اطلاعتتان را به هر کسی ندهید.
در انتها، اگر در حال حاضر امکان ارسال دعوتنامه گوگل ویو دارید و مشکلی در ارسال آن به من نمی‌بینید، من hameds هستم در جیمیل.

مرتبط: ویدئوی معرفی گوگل ویو